मेरो Tweet

मेरो कुरा/ब्रेकिङ न्युज

    follow me on Twitter

    Users Stat

    Users Online.

    MD, VA, DC Tax Preparation


    युनिकोड नेपालीमा कमेन्ट लेख्न चाहनुहुन्छ?

    Except where otherwise noted, this site is licensed under a Creative Commons Attribution 2.5 License.

    अडियो ब्लगः त्यो गन्हाउने बोको

    २०६२ असोज ११ मंगलबार
    सोमबार कीर्तिपुरमा आयोजित नागरिक सभामा मलाई सबैभन्दा रमाइलो लागेको नयाँ कवि दामोदर रेग्मीको कविता। यसलाई डाउनलोड गर्न यहाँ क्लिक गर्नुस्। [429 KB, MP3 Format] यसलाई रेकर्ड गर्ने क्रममा प्राविधिक कारणले बीचका केही अंश छुटेका छन्। अडियो ब्लग सुन्न नसक्नेहरुलाई कविता पढ्न सजिलो होस् भनी भित्र राखेको छु। कृपया प्रतिक्रिया लेख्न नभुल्नुहोला।

    Image Hosted by The Image Hosting
    गन्हाउने बोकोलाई काट्नु पर्‍योः कवि दामोदर रेग्मी। तस्वीरः उमेश

    मुक्ति धर्तिको
    -दामोदर रेग्मी

    आमा !
    यो आफ्नै दाइलाई सिङ्गौरीले हानेर लडाउने बोको
    मै हुँ भनेर देख्ने, सुन्ने, बोल्ने
    त्यसको कत्रो धोको

    आमा !
    यो १९ गते बतास्सिएर आएको गन्हाउने दुर्गन्धित बोको
    पञ्चे एजेन्डाले सारा गाउँ नै निल्ने त्यसको कत्रो धोको

    आमा, थाहा छ ?
    आमा, थाहा छ
    त्यो बोको आएको सात महिना बितिसकेछ
    अब त सहनै नसकिने गरी
    ठ्वास्सै गनाइसकेछ

    ……..प्राविधिक कारणले छुटेका लाइन……….(यसमा त्यो गन्हाउने बोकोलाई काट्न अष्टमी नै कुर्नु पर्छ र जस्ता लाइन थिए)

    आमा,
    उ हेर्नुस् त
    उनीहरु सबै यतै आउँदैछन्
    सारा गाउँलेहरु मिलेर
    एउटै नारा लाउँदैछन्

    त्यो बोकोलाई कत्रो दशा लागेको रहेछ
    अब त त्यसलाई छिट्टै नै च्वाट्टै पार्ने भएछ

    कस्तो अभागी रहेछ त्यो
    कस्तो अभागी रहेछ त्यो
    त्यसलाई खान दिएकै थियो, लाउन दिएकै थियो, बस्न दिएकै थियो
    बोको भनी इज्जत पनि दिएकै थियो

    मात्तिन पनि कति मात्तिसकेछ अब त
    त्यसले मूर्ति देख्यो कि बोक्यो

    मात्तिन पनि कति मात्तिसकेछ अब त
    त्यसले मूर्ति देख्यो कि बोक्यो

    बोसो पनि कति लागिसकेछ अब त
    हाम्रै भाग खोस्न खोज्यो

    गिरी सकेका
    गिरी सकेका पिटर जातको कालो खसीलाई
    बथानको नाइके रोज्यो

    आमा !
    यो आफ्नै दाइलाई सिङ्गौरीले हानेर लडाउने बोको
    मै हुँ भनेर देख्ने, बोल्ने, सुन्ने
    त्यसको कत्रो धोको

    आमा !
    यो घर त हाम्रो पो हो त

    आमा !
    यो घर त हाम्रो पो हो त
    यहाँ त्यसको केको रजाइँ ?

    लौ न
    लौ न अब त केही गरौं
    खोजौं न एउटा कसाई

    आमा !
    आमा, अब सदाको लागि त्यसको घर भत्काइ दिउँ न
    बोका जातका सबैलाई मुग्लान कटाइदिउँ न

    आमा !
    अब अष्टमी नपर्खिउँ न

    आमा !
    अब अष्टमी नपर्खिउँ न
    सार्‍है पीडा भइसक्यो अब त
    त्यो बोकोलाई च्वाट्टै छिनाइदिउँ न
    त्यसलाई खुकुरीको चोट थाहा दिउँ न
    त्यसमाथि एकताको बज्र प्रहार गरौं न
    आमा, अब यो धर्तीलाई मुक्त गरिदिउँ न

    ( कीर्तिपुरमा आयोजित नागरिक सभामा वाचन गरिएको कवितालाई मेरो संसारले संकलन गरी यहाँ प्रस्तुत गरेको हो। लाज नभएकाहरुलाई स्रोत उल्लेख नगरी साभार गर्न छुट छ)

    No related posts.

    Comments are closed.

    eXTReMe Tracker