२०६२ कात्तिक ३, बिहीबार
यो दोस्रो लट भनेको डीभीको हैन नि फेरि। डीभी भर्ने कार्य त धमाधम हुँदैछ। मैले कुरा गरेको चाहिँ च्यानल नेपाल कै हो। बिना काम अफिसमा गएर हल्लिएर बस्ने जस्तो झ्याउ काम अरु नहुने रहेछ। गफैगफमा सुनिए अनुसार फेरि १८ जनालाई अवकाश दिने पत्र आउँदैछ रे दोस्रो लटमा। अनि शान्तिनगरको हेडअफिस पनि पुनः मिनभवनमा नै सर्दैछ रे तिहारपछि। आज आर्काइभ र स्टोरको क्लियरेन्स र परिचय पत्र पनि बुझाइदिएँ। अब यहाँबाट हिसाब हेरेर स्पेसटाइम नेटवर्कको लेखाशाखामा यति पैसा लिन बाँकी छ दिनू भनी सिफारिश पठाउन बाँकी रहेछ। पैसा बुझ्न चाहिँ उतै जानु पर्ने रे। त्यत्रो पैसा कसरी दिन्छ होला अफिसले ? हरेकको ६०-७० हजार बाँकी छ भन्ने सुनिन्छ। आफ्नो त त्योभन्दा बढी छ। आज काठमाडौंमा जाडो निकै बढेको छ। पानी पनि असार साउनमा भन्दा बेसीसँग परेको पर्यै छ। ब्लगरहरुको अनौपचारिक एकताको परिचय स्वरुप मैले “समवेदना” सन्देश पाइरहेको छु, हिजो ब्लगर नेपालका केपीले र आज युडब्लुबीका उज्ज्वलजीको समवेदना पाएँ। असत्ती एनटीसी मोबाइलको नेटवर्कले गर्दा उज्ज्वल जीको पुरुष आवाज त माघ १९ का दिनपछि सर्टवेभ रेडियोमा बीबीसी सुन्दा क्याथी र्याम्सको आवाज जस्तै पो सुनिएको ! मैले ल्यान्डलाइनमा फोन गर्न नम्बर टिपाएको थिएँ तर पानी परिरहेको बेला भिजेर मेटिएछ कि के हो, रिङ बजेन फेरि। नेपाल इन्फोका ब्लगर साथीले पनि हिजै च्याटबाट “समवेदना” सन्देश दिइसके। यसबीच, केही दिनदेखि ब्लग हेर्नेको संख्या ह्वात्तै बढेको रहेछ। कमेन्टहरुमा मलाई व्यक्तिगत लाञ्छना लगाउन पनि थालिएछन्। मलाई भने त्यसको वास्ता छैन। वर्डप्रेसका संस्थापक निर्माता म्याथ्यु मुलेनवेगको विचारलाई म आदर्श मानी हिँडिरहेको छु। उनी भन्छन्, ब्लग लेख्दा अरुले के सोच्लान्, त्यसको वास्ता नगर, आफूलाई के लेख्दा खुसी लाग्छ त्यही लेख। स्वयंप्रति इमान्दार भयौ भने पाठक आफसेआफ जोडिनेछन्…।
No related posts.









Recent Comments