निरस एकान्त निर्जन
तर ठुलो आस्था श्रिस्टीको
थुप्रै आधी हुरी कठाङ्ग्रिने चिसो
अह झुकेन सिर
किनकी म आस्था हुँ
अफ्ठारोमा उभिन सक्छु
तर खै बुझेको
मानिसहरु आस्थाहरु
निर्भय हुन्छन निडर
कैद गर तिम्रा क्यामराहरुमा
खल्बलिन्न अटल
किनकी सृस्‍टिको जिम्मेबारी छ
अक्सिजन
हो अक्सिजन तिम्रो प्राण
अनी म आस्था हुँ
त्यसैले प्राण

मन परे हरियो, नपरे रातो 0  1

आउ न एउटा यस्तो रिती बनाउ जस्ले
आफु जस्तैलाई घिटिघिटी नपारोस
आउ न एउटा यस्तो कानुन बनाउ जस्ले
फरक बोल्यो भन्दैमा रेटी रेटी नमारोस

धेरै रङगको फुल,धेरै जातको मानिस
भिन्न धर्म,भिन्न बिचार,एक साथ रमाउने
ढिला नगर है अब सबै मिलीजुली
एउटा सुन्दर परिपाटी बसाउने

मन परे हरियो, नपरे रातो 0  0

आज एअक्लाई ठिङ्रिङ्ग खडा छु
आशु भित्र भित्रै peeyera gadya छु
जाउ त कता जाउ सबैले छाडी सके
रुनु छ एक्लै अब आरु गरु म के

उचाइे चढदा देखेन मैले आँखा
आज हेर छु एक्लै म सुन्सान पाख
खान पनि मन छैन अब त मलाई
मर्चू एही अब आफ्नो तन जलाई

कस्का लागि बाचु अब एक्लै परेछु
घमण्ड गरे मान्छे गनेन,ठुलो भुल गरेछु
बिस्तार् बिस्तार् नस्ट हुँदै छु अब
सुखै सुखको आश्मा भातभुङ सब

मन परे हरियो, नपरे रातो 0  0

पवित्र नाता लाई पुर्ण गर्न
आफुलाई तिमी प्रती समर्पित गर्दै
उजाड जिन्दगीमा पनि
आसाका दिप जलाउदै छु
तिमी आउने बाटोहरुनाप्दै
आफुलाई अझै बैसालुपार्दैछु
तिमी आउ
तिमी आउ
तिमी आउ
मेरो अस्मिता बचाउ

मन परे हरियो, नपरे रातो 0  0

आहा अाइ बस्छन चरीहरु तनमा हर घडी
खुशी को सिमा त्यो बखत रहन्न बल बडी
मलाई छ आश सब बीच एकता हुने यहाँ
कुरी बस्छु यही अटल छु मनको यो प्रणमा
*
डर कत्ती छैन रात पनि बिताउछु तप गरी
उखाल्छन कहिले त अङ्ग पनि मेरा हुरी चली
तर डग्ने मेरो नियम पनि कही छैन नीतिमा
कुरी बस्छु यही अटल छु मनको यो प्रणमा
*
बिहान भो लाली चढि सुरज ले गम दिए
बसन्त भो साथी पालुवा बनी यि पात थपिए
सबै इच्chhaa फुल्ने गरी गरी तपस्या कठिनमा
कुरी बस्छु यही अटल छु मनको यो प्रणमा
*
म जान्न कहिनै मरण पनि बरु यँही होओस
यही माटो खाइ बरु जीबन् मेरो उखलियोस
तपस्यामा मेरो कतिपनी बाधा छैन मनमा
कुरी बस्छु यही अटल छु मनको यो प्रणमा
*
माता मेरी धर्ती जनम गराइन यही धुलोमा
म खेली हुर्केको बयब पनि मेरो जतनमा
तपस्या को रङ्गले सब गरी सितल जनमा
कुरी बस्छु यही अटल छु मनको यो प्रणमा
******************************

मन परे हरियो, नपरे रातो 0  0

वोरी परि ,छैन कतै हरियो ,
यो सुन्यता मा ,एकलै परियो,
सुशाउछु सुन्छ ,कि कोइ भनेर,
चल्दछु फेर्, देख्छ कि कोइ भनेर,

उचाइ आफ्नै पो ,थपी रहेछु,
छहारि मैले ,दिनै सकेन,
छोडेर गएछन ,बट ब्रीक्छ्य सारा
यो उच्चता , खै नाप्नै सकेन ,

कती घना बस्ती थियो अगाडि,
गयो सबै जंगलै ,त्यो उजाडि ,
चरा हरु खेल्दथे ,खुब रमाइ
रबी पनि लुक्दथे ,यन्ही अाइ
फेरी झरी आउन्थ्यो ,सब रुझाइ,
म्रिग हरु खेल्दथे ,खुब रमाइ,
हामी पनि झुल्दथ्योउ , बायु सँग
कती मीठा दिन भर्थे उमङ ग
कथा जस्तै लाग्दछ ,आज सारा
मेरै जमिन्मा ,ma छु बेसहारा,

मन परे हरियो, नपरे रातो 0  0

सिस्नेलेकतिर का सल्ला सँग पल्कीएको मन
पूर्वको लालिमा सँग पनी मस्किन्छ
घामका पाईला क्षितिज पारी पुग्दा
ईतिहास स्थिरताको प्रतिक उ
चाटुको भाकामा मौनता को आवाजसँग
अन्धकारपूर्ण रात छिचोल्दछ। ।
Baldev Bhatta
Singapore

मन परे हरियो, नपरे रातो 0  0

सुन्य बिचार,
थाकेका आँखा,
अफ्नै थाउंमा हरएको म,

हद्दै नाघ्यो,
मनै फाट्यो,
कसैको प्रतिक्षामा तद्पीएको म,

सुकेको शरीर,
मरेको आशा
एउटा जिउन्दो लाश म,

घिरिक्क भाई
छुट्न लाको
अन्तिम अन्तिम शाश म,

मन परे हरियो, नपरे रातो 0  0

कुर्दा कुर्दै जिन्दगी यो
एशै बिटने होकि,
काकाकुल को प्यस्ह सरह,
जीवन रुने हो कि,

आँखा मेरा थाकी सके,
हेर्दा हेर्दै बाटो
रोएर नि नमेटिणे,
यो भग्येको टाटो,

मन परे हरियो, नपरे रातो 0  0

सर्लक्क परि हलक्क हुर्केकी म मोरी
यो जुनिमा कोही छैन साथ दिने जीवनभरी ।।

जहाँ हेरे पनि उजाड र सुखखा देखछु सधैं भरी
आँफैले आँफैलाई धिकर्छु बेसहरा जुनि पाएको भनी ।।

के गर्नु एकलो भएर दिन कटनु परेको छ यो जुनि भरी
संसारलाई सितल दिन सक्छु भन्ने उजागर जाग्छ मन भरी ।।

सबैले हेला गर्छन् एकल काते अलछिना हौ भनी
साथ दिलाई दिने कोही भएन ककलाउदो यो जुनि भरी ।।

ठुलो साहस् बोकेको छु सितलता छाइदिन्छु भनी
मनसुनको बतास लियाइ पानीको बर्षा झारी दिन्छु भनी ।।

हतास कहिले खाएको छैन एकलै बसेको छु भनी
साहासि बनेर बसेको छु सुखा डाँडा हरियाली पार्छु भनी । ।

बिजय कुमार श्रेष्ठ,धदिङ ,नेपाल हल ईराक

मन परे हरियो, नपरे रातो 0  0