बासु श्रेष्ठ/भर्जिनीया, अमेरिका
नेपालको राजनीतिमासंलग्न दलहरुले एक आपसमा विष वमन गर्नुपर्यो भने सजिलैसँग जनताको नाम अगाडि सारेर माराकाट गर्छन् । एक दललाई अर्को दलले गरेको काम कारवाहिमा चित्त बुझेन भने जनताको नाममा नाराबन्दी, जुलुस, हत्या हिँसा गर्नमा नेपालका दलहरु एकदम सिपालु छन् । तर जुन विषयकोलागी यि कुकृत्य गर्छन ति कुराहरु न जनताले चाहेका हुन्छन् न त त्रि्रो नाममा हामी यसो गरौ है भनेर सोधेका हुन्छन् । फगत हामी जनताको नाममा हाम्रै दोहोलो काटिने गरि मजाक उर्डाई रहेका हुन्छन् । यसलाई एक विडम्बना नै भन्नर्ुपर्छ । किनभने जनताकोलागी भनेर लर्डाई थालिएको दशकौै भई सकेको छ तर जनताको स्तर भने झन झन खस्कँदो छ । राणा कालदेखि पँचायत र प्रजातन्त्र अनि गणतन्त्र या लोकतन्त्रको स्थापना भएको अवस्थामा समेत जनताहरुको अवस्था जहाँको त्यहिँ छ ।
१०४ वर्षो राणा शासनमा जनतालाई जति दमन गरिएपनि तिनिहरुले जनताको नाममा कुनै भाषण या नाराबाजी गरेनन् अपितु जनता सँधै तेश्रो दर्जाको नागरिक रहन बाध्य थिए । त्यसपछि तिनको विरुद्ध २००७ सालमा प्रजातन्त्रको स्थापना भयो तर च्याउ सरह उम्रेका राजनैतिक दलहरु र दरबारको आपसी शक्तिकोलागी खिँचातानीमा जनता घुन नै भई रहे । विचरा जनता मूक दर्शक । दरबार जनताको नाममा शक्ति आफ्नै पकडमा राख्न चाहन्थ्यो भने राजनैतिक दलहरु च्ााहेको शक्तिकोलागी आपसी लर्डाईमा व्यस्त रहेर राष्ट्र् र जनताको भलोलाई कुना पन्छाए अनि जनता सधै घुन नै भई रहे ।
२०१७ सालको पँचायति व्यवस्थाले देश, जनता र राजाको नाममा कठोर र निरँकुश सँविधान लादेर दरबार र दरबारीयाहरु आकास्सिएर धनि र सम्भ्रान्त बने भने बाँकि जनता या त निरिह कर्मचारी, या नाँगो शरीर र भोको पेट बोकेका किसान बनेर जिविका चलाउन बाध्य भए । दिनहुँ रेडियो या टेलिभिजनमा जनताको नाममा खाईने किरियाका भाषणमा आफ्नो नाममात्र सुनिरहे तर प्रत्यक्ष अनुभव र उपभोग भने दिवास्वप्न नै ठानिरहे ।
२०३६ सालको विद्यार्थी आन्दोलनको निहुँमा जारी गरिएको जनमत सँग्रहपनि नितान्त ठट्टा नै रहेको मान्दा अत्युक्ति नहोला । जनताको नाममा गरिएको जनमत सँग्रहको नतिजा जनताको मत विपरित नै आयो तर तथाकथित नतिजापनि जनताकै नाममा दरियो । हुन त तत्कालिन राजनैतिक दलहरुपनि पराजित हुनुमा दोषी भएपनि कसैले यसलाई स्विकार्न सक्दैनन् । यसरी एक पटक फेरि जनता स्वाथी नेता र व्यवस्थाकोलागी गोटि बने र आफु चाहिँ जहाँको त्यहिँ रहे ।
२०४६ सालको आन्दोलनमा अब त केहि होला कि भन्ने आशाले सबै मिलेर पँचायति व्यवस्थाको अवसान गरे र प्रजातन्त्रको पर्ुनर्बहाली गरियो र आशा गरिएका नेतालाई सत्ता सुम्पिइयो । तर ति तथाकथित राष्ट्र् चालकहरु उल्टै तिनै जनताको नाममा अनेक निहुँमा खेलौना बनाउँदै आफु र आफन्तमात्र आकास्सिने उद्यम गरिरहे । चप्पल लगाउने गाडि चढ्ने भए । झुपडिमा बस्ने व्यक्ति महलमा बस्न थाले । यस्तो विकास उनिहरुका मेहनत या व्यवशायबाट नभई चरम भ्र्रष्टाचार र घुसखोरी अनि काण्डहरु मच्चाएर धनि भए । तर जनता विचरा तिनका करतुत चुपचाप लाटाले केरा हेरे झै बाध्य भई रहे । पेट भोकोको भोकै, आँग नाँगोको नाँगै । टायरको धुँवा र बारुदको गन्ध सुँघेको सुँघयै ।
यिनै कारण तथा परिस्थितिलाई कारक बनाई माओवादीहरुले २०५१ सालदेखि सशस्त्र आन्दोलन चाल्यो । शुरु शुरुमा गाउँ टोल, छिमेकमा गन्हाएका तथा भ्र्रष्टाचारीमा गनिएका व्यक्तिहरु उपर तथाकथित भौतिक कारवाही गरेर जनर्समर्थन जुटाउन सफल भयो र शनै शनै यो आन्दोलन देशव्यापी भयो तर यसका साथै हत्याको सिलसिलामापनि बृद्धि भयो । अनेक बहाना तथा कारण देखाई जनताको नाममा थालिएको आन्दोलनले जनतालाई नै त्रसित र आतकिँत तुल्यायो । त्यतिमात्र नभई स्वशासित तथा स्वायत्तको नारा उचालेर एक आपसमा लड्ने र भिड्ने पनि बनायो । अनि जनता जनता नै वैमनश्यको शिकार भएर एकता र भाईचाराको नातामा स्खलन ल्यायो । हराम देखि दैवपनि डराउँछ भने झै माओवादीको अतिपनाले गर्दा अन्ततः शान्तिकामी जनताले सत्तामा पर्ुयायो माओवादीलाई । तर फेरि जनता नै शिकार भए । जनताले सँविधान बनाउन र स्ाविधानको निर्क्याैल नभए सम्म सत्तामा पर्ुयाएको माओवादीले काम कुरा एकातिर भने झै प्रधानसेनापतिको निहुँ उराल्यो । यो प्रकरण चलाउने बेला थिएन । विनासित्तिमा गुहुलाई चलाए गन्ध भने झै अस्थिर राजनितिमात्र निम्त्यायो । तर दलको स्वार्थ पुरा गर्न जनताको र्सवाेच्चताको निहुँमा यस प्रकरणले राष्ट्र उपर सिधै विदेशीको हस्तक्षेप समेत निम्त्यायो । जनताले यो चाहेको या देख्न खोजेका थिएनन् । जनताले मात्र छिटो भन्दा छिटो नयाँ नेपालको सँविधान, शान्ति, सुरक्षा अनि राष्ट्र्को त्रि्रतर विकास देख्न, भोग्न र अनुभव गर्न चाहेका थिए । तर विचरा जनता एक पटक फेरि ठगिए आफ्रनै नाममा । हरे ….।
जनताको नाममा जनताले दिएको निर्देशन पुरा गर्न नसकेर राजिनामा दिएर रिक्त रहन आएको प्रधानमन्त्री पदमा सबै दलहरुमा आपसी भागदौड र लुछाचुँडी भयो । यसै भागदौडमा जनताको नाममा रिक्त प्रधानमन्त्रीको पदमा यस्तो व्यक्तिको चयन भयो जो निर्वाचनमा जनताले नै दुत्कारेका थिए । दर्ुइ दर्ुइ स्थानबाट पराजित व्यक्ति जनताको नाममा राष्ट्र्को प्रधानमन्त्री भए र तिनै व्यक्तिले जनताकोलागी मरिमेट्ने वाचा गरेका छन् । पराजित व्यक्ति नालायक हुन्छ भन्ने छैन । तर यहाँ प्रक्रिया, मूल्य र मान्यताको सवाल हो । नवस्थापित प्रजातन्त्र, गणतन्त्र, लोकतन्त्रको रँगमँचमा एक पराजित व्यक्ति प्रधानमन्त्री र उनकै मातहतमा अर्काे पराजित व्यक्ति मन्त्री हुन्छ भने यो भन्दा ठुलो जनताको उपहास के हुन सक्ला र – यो भन्दा ठुलो प्रजातन्त्र, लोकतन्त्र तथा गणतन्त्रको उपहास के हुन सक्ला र – यसभन्दा ठुलो पदलोलुपता र दर्रि्रपनाको उदाहरण के हुन सक्ला र – चुनावमा तिरस्कृत व्यक्तिले कुन आधारमा आफुलाई तिरस्कार गर्नेहरुको उद्धार र कल्याण गर्छ भन्ने आशा गर्नु – अनि जनताको नाममा गरिएको सम्बोधन के को आधारमा पत्याउने – राजाको आव्हानमा प्रधानमन्त्रीको पदमा दरखास्त हाल्ने व्यक्तिले राष्ट्र्को नाममा सम्बोधन गर्दा निरकँुश राजतन्त्र भनेर उच्चारण गर्ने व्यक्तिको सपथ कुन हिसाबले पत्याउनु । उपप्रधानमन्त्रीको पदमा नियुक्त हुनेबेलामा आमाको किरिया नबसेर धर्म कर्ममा विश्वास नगर्ने तथा आधुनिक विचारका देखाउनेले प्रधानमन्त्रीको पदको सपथ र कार्यालय सम्हाल्न ज्योतिषि शास्त्र र धर्मकर्मको आड लिने ढोँगीको कसरी विश्वास गर्ने – राष्ट्र्को शक्तिशाली पदकोलागी सपथ गर्दा न त धर्मको नाममा, न त जनताको नाममा सपथ लिने व्यक्तिले राष्ट््र र जनताको हितमा काम कसरी गर्ला भन्ने चिताउने – तर जनताको नाममा प्रधानमन्त्री भएरै छोडे । भलै यस सरकारको दर्ीघायू नहोला तर अपुरै भएपनि सरकार त बन्यो जनताको नाममा । जहाँ फेरि एक पटक जनता ठगिए र दविए जनता आफ्नै नाममा । फगत उपहासित जनता भएर । तर नारा भने सँधै जनताको र्सवाेच्चता नै आकाशमा गुँजायमान भई रह्यो र यो क्रम कहिले सम्म -
No related posts.
WHo do know the meaning of actual citizen supremecy..? i think no one…Stop scamming to the people… Let we build our nation
Khadka
EMpire State
USA
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
A very attractive message. 100% agree with the view of yours… Even the leaders don’t know the meaning of citizen supremecy…cheares..
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
i dont understand what citizen supremecy. but only i can say it is the begging bowl of maoist. they always bebate on citizen supremecy but in any one day did they follow this citizen supremecy?……………………………………………………………………..
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
महेशजिको भनाइ ठीक छ्! सेनालाइ, अदालतलाई, राजालाइ छुनु हुँदैन्, कुरा गर्नु पाइन्दैन भन्ने हरुले के खोजेका हुन भन्ने कुरा सबै जनताले बुझेका छन्! यिनिहरुले जनतालाई दास् सम्झेका छन्! साले भातेहरु!
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
हो हो साथी हो हो अब हामी सबैले एक स्वरमा भनौ जय देश जय नरेश.
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
हो प्रेमजीले भनेको कुरो ठिक हो……….यसमा सहमत मेरो सहमत छ। तपाईहरुलाऐ कस्तो लाग्छ?
बिवस
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
प्रेमजी
हो आफ्नो देश,समाज,रिथिथिति,धर्म जस्तो प्यारो संसारमा कुनै पनी मानिसलाइ लाग्दैन \ यसको अनुभूति नेपालमा बसेर अनुभब गर्न सकिदैन \ कुनै पनी देशका जनता सम्पूर्ण रुपमा कुनै पनी आन्दोलनमा सहभागी हूँन सक्दैनन \नेपालमा बसिरहेका र नेपाल बाहिर बसिरहेका नेपालीमा यो कुरा लागू हुन्छ \ बिदेशिएका हजारौ योद्दाहरु प्रजातंत्रको लड़ाइमा लडेका थिए\ यो बुज्ने र लड़ने लाइ थाहा होला \ नेपालमा बसेर आन्दोलनको बेला तास,जुवा,भट्टीमाँ रमाउनेहरु आज बडो क्रांतिकारी भएर देखिएका प्रमाण मेरो गाऊ भरी छ \
श्रमलाइ सम्मान र माया गर्न नजान्ने बानीले नै नेपाल बिग्रिएको हो \ श्रम गर्दा इज्जत जाने ,हेलितहुने मानसिकताले नै आज देश उधो लागेको छ \ चोरेर,लुटेर,धमकाएर पैसा झर्छ भने किन श्रम गर्न बिदेशीन पर्यो र ? अनि चक्का जाम,नेपाल बंद ,दूंगा हानाहान ,झै झगडा गरेर सजिलै बिहान बेलुकाको छाक मिल्छ भने किन पसीना बगाउन बिदेश झर्नु पर्यो र ? अर्कालाई भाडा माज्न लगाएर आफु ऊपरखुट्टी लगाएर बस्न पल्केका प्रेमजी जस्ता मालिक सोचाइले नै देश बिग्रिएको हो की ?
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
100% sahamat bashu G ko lekh haru ma
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
माथिको लेख पढियो र त्यसका कमेन्टहरु पनि पढियो…….बडो मज्जा लाग्यो तर यस्ता लेखहरु र कमेन्टहरु लेख्ने खुबि भएका साथीहरुले यहिँ हाम्रो नेपालमै तमाम नेपाली जनता संगै बसेर आफ्नो पसिना आफ्नै मातृभुमिका पोखेर लेखि दिए कति बेस हुने थियो होला। छ हिम्मत यिनिहरुको त्यसो गर्ने? छ भने आउ हामी सबै मिलेर यो लेखमा लेखिएको प्रथाको बिरुद्ध संघर्ष गरौं….कुरो सहि हो…यस्तै भइरहेको छ यहाँ….यस्तो कुरितिको उन्मुलन गरौं….धन-सम्पति कमाएका, पढे-लेखेका, जाने-बुझेका भनौदा तिमिहरु चाहिँ जम्मै युरोप र अमेरिकामा सुख-सयलका साथ बस्ने, आफ्नो दुनो सोझ्याउने अनि यसो भएन उसो भएन भनेर त्यहाँ बाट कराउने….? हामिले मात्रै कति गर्नु, गरिरहेका छौ आफ्नो बल-बुताले भ्याए सम्म…..प्रजातन्त्र/लोकतन्त्र को लागि लडिएन कि….भष्ट्रचार-कुरितिहरुका बिरुद्ध आवाज उठाईएन कि……हामिले हाम्रो ठाउँबाट कुरो हैन काम गरि रहेका छौ। बिकशित मुलुकमा बस्ने साथिहो तिमिहरुले कहिले आँट गरेउ यस्तो गर्ने…? हिम्मत छ अव अगाडि?? छ भने गरौं…….छैन भने भो धेरै प्यार प्यार नगरौं साथिहो। वाह! क्या देखाउछौं खोक्रो सहानुभुति नेपाल र नेपाली प्रति हगि? त्यति सारो नेपाल र नेपाली प्रति दया जाग्दो हो त तिमिहरु बिदेशमा Brain Drain हुने नै थिएनौ अथवा अमेरिका र युरोपमा भाँडा माझेर, कुइरेको र धोतिहरुको गुलामि गरेर बस्ने अवश्य पनि थिएनौ धन-सम्पत्ति र सुख-सयलका लागि। भन्न लाई त तिमिहरु भन्छौ हामिहरु बाध्यताले बिदेशिएका, रोजि/रोटिका लागि मुग्लान छिरेका तर तमाम नेपालीलाई थाहा छ त्यो सत्य हैन……त्यो त तिनिहरुमा लागु हुन्छ जो खाडि मुलुक/मलेशिया आदि देशहरुमा आफ्नो श्रम गरिरहेका छन न कि अमेरिका/युरोपमा भाडाँ माझ्ने वा ब्रेन्ड-ड्रेन्ड हुनेहरुका लागि….भो भो गोहिको आशु झार्नु पर्दैन हामि तमाम नेपाली माथि….सबैलाई थाहा छ तिमिहरु दुख पाएर त्यहाँ गएका हैनौ….तिमिहरु त आफ्नो अनि आफ्ना सन्ततिहरुको भविश्य बनाउन त्यता छिरेका हौ…..तिमिहरुलाई त नेपाल र तमाम नेपालिको जिवन स्तर भाँडमा गएपनि मतलब छैन केवल मतलब छ त आफ्नो र आफ्ना सन्ततिहरुको जिवन स्तर कसरि अमेरिकन/युरोपियनहरुको स्तरमा पुर्याउने भन्ने, बुझ्यौ? भो भो फुटानि नदेखाउ….हिम्मत भए र सांच्चिकै नेपाल र नेपाली माथि दया भए आउ अझै पनि समय छ सगैं मिलेर देश बनाउन जुटौं….त्यहा बसेर कुरा मात्रै गरेर केहि हुने वाला छैन। साथीहरु, जसरि दोस्रो बिश्वयुद्ध पछि संसार भरि छरिएर बसेका ईजरायलिहरु आफ्नो देशमा फर्किएर देश बनाए… आजको ईजरायलको निर्माण गरे त्यसै गरि आउनुहोस, तपाइहरु संग भएको धन-दौलत, बुद्धि-विवेक, कला-कौशल, बल-बुता जो जो संग जे जति छ सबै लगाएर हामी सबै मिलेर यो देशलाइ अझ बढता बिग्रन बाट जोगाऔं…..र उन्नत नेपालको शृजना गरौं…..यसैमा हामी सबैको कल्याण छ….अन्यथा अमेरिका र यूरोपको धमाश दिएर प्यार प्यार गर्नु बेकार छ…..कि कसो अरु साथीहरु?
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
माथिको लेख पढियो र त्यसका कमेन्टहरु पनि पढियो…….बडो मज्जा लाग्यो तर यस्ता लेखहरु र कमेन्टहरु लेख्ने खुबि भएका साथीहरुले यहिँ हाम्रो नेपालमै तमाम नेपाली जनता संगै बसेर आफ्नो पसिना आफ्नै मातृभुमिका पोखेर लेखि दिए कति बेस हुने थियो होला। छ हिम्मत यिनिहरुको त्यसो गर्ने? छ भने आउ हामी सबै मिलेर यो लेखमा लेखिएको प्रथाको बिरुद्ध संघर्ष गरौं….कुरो सहि हो…यस्तै भइरहेको छ यहाँ….यस्तो कुरितिको उन्मुलन गरौं….धन-सम्पति कमाएका, पढे-लेखेका, जाने-बुझेका भनौदा तिमिहरु चाहिँ जम्मै युरोप र अमेरिकामा सुख-सयलका साथ बस्ने, आफ्नो दुनो सोझ्याउने अनि यसो भएन उसो भएन भनेर त्यहाँ बाट कराउने….? हामिले मात्रै कति गर्नु, गरिरहेका छौ आफ्नो बल-बुताले भ्याए सम्म…..प्रजातन्त्र/लोकतन्त्र को लागि लडिएन कि….भष्ट्रचार-कुरितिहरुका बिरुद्ध आवाज उठाईएन कि……हामिले हाम्रो ठाउँबाट कुरो हैन काम गरि रहेका छौ। बिकशित मुलुकमा बस्ने साथिहो तिमिहरुले कहिले आँट गरेउ यस्तो गर्ने…? हिम्मत छ अव अगाडि?? छ भने गरौं…….छैन भने भो धेरै प्यार प्यार नगरौं साथिहो। वाह! क्या देखाउछौं खोक्रो सहानुभुति नेपाल र नेपाली प्रति हगि? त्यति सारो नेपाल र नेपाली प्रति दया जाग्दो हो त तिमिहरु बिदेशमा Brain Drain हुने नै थिएनौ अथवा अमेरिका र युरोपमा भाँडा माझेर, कुइरेको र धोतिहरुको गुलामि गरेर बस्ने अवश्य पनि थिएनौ धन-सम्पत्ति र सुख-सयलका लागि। भन्न लाई त तिमिहरु भन्छौ हामिहरु बाध्यताले बिदेशिएका, रोजि/रोटिका लागि मुग्लान छिरेका तर तमाम नेपालीलाई थाहा छ त्यो सत्य हैन……त्यो त तिनिहरुमा लागु हुन्छ जो खाडि मुलुक/मलेशिया आदि देशहरुमा आफ्नो श्रम गरिरहेका छन न कि अमेरिका/युरोपमा भाडाँ माझ्ने वा ब्रेन्ड-ड्रेन्ड हुनेहरुका लागि….भो भो गोहिको आशु झार्नु पर्दैन हामि तमाम नेपाली माथि….सबैलाई थाहा छ तिमिहरु दुख पाएर त्यहाँ गएका हैनौ….तिमिहरु त आफ्नो अनि आफ्ना सन्ततिहरुको भविश्य बनाउन त्यता छिरेका हौ…..तिमिहरुलाई त नेपाल र तमाम नेपालिको जिवन स्तर भाँडमा गएपनि मतलब छैन केवल मतलब छ त आफ्नो र आफ्ना सन्ततिहरुको जिवन स्तर कसरि अमेरिकन/युरोपियनहरुको स्तरमा पुर्याउने भन्ने, बुझ्यौ? भो भो फुटानि नदेखाउ….हिम्मत भए र सांच्चिकै नेपाल र नेपाली माथि दया भए आउ अझै पनि समय छ सगैं मिलेर देश बनाउन जुटौं….त्यहा बसेर कुरा मात्रै गरेर केहि हुने वाला छैन। साथीहरु, जसरि दोस्रो बिश्वयुद्ध पछि संसार भरि छरिएर बसेका ईजरायलिहरु आफ्नो देशमा फर्किएर देश बनाए… आजको ईजरायलको निर्माण गरे त्यसै गरि आउनुहोस, तपाइहरु संग भएको धन-दौलत, बुद्धि-विवेक, कला-कौशल, बल-बुता जो जो संग जे जति छ सबै लगाएर हामी सबै मिलेर यो देशलाइ अझ बढता बिग्रन बाट जोगाऔं…..र उन्नत नेपालको शृजना गरौं…..यसैमा हामी सबैको कल्याण छ….अन्यथा अमेरिका र यूरोपको धमाश दिएर प्यार प्यार गर्नु बेकार छ…..कि कसो अरु साथीहरु?
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
great artical .
nothing to be a grate basun gi, im happy to see this artical but i don’t say u did great job, because u know about the pupet party and we also know it,
we have to take a right way to our nation for a grate job.
and i don’t want to blame to politician , bcz we growup this paripati and we grow up this behavior etc. we don’t follow the rules and regulation we follow only one fast and esy way … then we make this again again this mistake , and how we can give blame to them ….
leder are also humanbeing , they also have to serve , they have also familiy and their child , they r not a G0D or ther not a filmy hero , first of all our behaviour shout be correct then they r atomatically will be in a right …
wso lastly i want to say that we made it so we make it , thats all
thank u all
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
Basu Shresthaji,
It was an eye-opener of sort reading the summarized history of Nepali politics since the overthrowing of the Rana oligarchy.
The political milestones of Bikram Sambats 2017, 2036, 2046, 2058, and 2065 speak a lot in terms of what the Nepali politics has gone through. After the end of Rana oligarchy, the Nepalese people have tasted many flavours of governance based on different ideologies; party-less Panchayat system to multi-party system under varying forms of monarchy, and finally multi-party system under democratic republic. Looking back, it can be safely said the political developments have gradually evolved towards a system of governance where the people of Nepal become supreme. The present constitution has declared that the sovereignty and state authority of Nepal rests on the Nepalese people. In reality, we find that it has yet to be realized in spirit and action thanks to the never ending political bickerings amongst the major political parties.
Generally, we conclude that the political instability within Nepal is due to the political leaders prioritizing their petty interests over and above that of the nation and its people. I agree that the petty interests of the political leaders have contributed to the political instability; at times significant. Still, I believe that such petty interests are not the root cause of the situation. Since the political environment is a motley crowd of political parties with different interests and following ideologies which are; ideally speaking; mutually exclusive, one would be led to speculate that this could be the root cause. I do not assign significant weight to the situation in which a number of parties with different interests, but still guided by identical or similar ideologies, is the root cause. This situation is present in many countries and still we find that those countries have stable government (few exceptions not ruled out). Now analyzing the situation in which political parties guided by mutually exclusive ideologies, it is clear that as long as one ideology does not become dominant, it is bound to produce conflict ranging from skirmishes to full-fledged armed rebellion, which we have witnessed and endured ourselves for more than a decade. This, I believe, is one of the root causes of political instability. Now, that some of the major demands of the newly established power; then the CPN (Maoist), now Unified CPN (Maoist); are met along with the birth of the democratic republic Nepal, one can argue that the political instability has to decrease. But the current situation speaks otherwise. What could be the reason?
The ways the various political parties are acting in this new environment have to be analyzed. The party with the longest history; Nepali Congress; champions democracy but its intra-party democracy is hardly present; practically zero during critical junctures. This sorry state of NC leaves open the door to the leader(s) to push individual interests before the interests of the party, and therefore before the interests of the nation. NC has to implement intra-party democracy not only to survive in the days to come but to be a party guided by democratic spirit within and without, not to mention actions in conformity with the spirit.
In case of UML, even though with nearly two decades of exercising and experiencing multi-party democracy, its original ideology of communism has been a source of constant confusion not only for the leaders and cadres of it but also for a layman like me. Late Madan Bhandari was instrumental in adapting the philosophy of communism to multi-party democracy, but his untimely demise has left a vacuum in his adapted ideology so deep and wide that his successors to this date, I believe, have not been able to fathom, assess, and implement it. So, without the guiding beacon of an ideology, a party sooner or later transforms into a crowd bereft of principles, and it reacts to events according to the analysis and whims of its leader(s). This situation is also true of NC.
The situation of Unified CPN (Maoist) is not very different from that of UML during the 1990s. Championing the cause of the dictatorship of the proletariat, suddenly it finds itself caught in the tangle of multi-party democracy. Clearly, if it is guided by the ideology of communism in spirit and action, it has to capture the state power decisively but the current situation where the citizens of Nepal have established it through democratic exercise as the largest party but lacking the punch has baffled the leaders of this party. Hence the sharp division between the hard liners and the moderates. If multi-party democracy is here to stay then just like Late Madan Bhandari adapting communism to the then political environment, the UCPN (Maoist) must also adapt its guiding ideology of communism to the present ground reality; national and international; as well as future possibilities. I am not discussing the possibility of strict adherence to communism by UCPN (Maoist) as it entails tragic recrudescence of civil war, probably bloodier then the past one.
I am leaving out discussing Madhesi People’s Right Forum because its origin and the ideals it espouses are of regional in character.
Finally, when principles are shadowed by individual interests, foreign elements can without much effort entice the leaders to fulfill their demands – we have haplessly witnessed such incidents from time to time.
Regards,
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
बासु जी हजुरले भनेको कुरा नेपालमा बस्ने गरीब ,भोका नाङ्गा रअसिक्षाले ग्रस्त भएकालाई
जनताका अधिकार सम्बन्धी कुरा मात्र उठाउँँदा हजुर लाई राष्ट्रबादी शक्तीका आवाजलाईर्
तर्कहीन फाल्तु जस्तो लाग्यो कि । तपाइलाई योग्य बनाउनको लागी अमेरीका पु-याउने तपाईका गार्जीयन हनुहुन्छ ।त्यहाँ तपाईको बर्साई त्यहाँको सरकारको नियम कानुन अनुसार आफ्नो कार्य सन्चालन गर्नु भएको होला यदी गर्नु भएको छैनभने तपाईर तपाईका सन्तान अयोग्यनै हुने छन । पालना गर्नुभएको छ भने यस्ताकुरा गर्नु र्सबथा अनुचीतहो ।अनुसासन सबैमा चाहीन्छ । अझ सेनामा त झनै । सानो कर्मचारीले सरकारको कायदाकानुन पालना गरेन भने त्यसलाय कार्बाइनै हुन्नभने तपाई अमेरीका बाट बिद्वान भएर नेपालमा उच्च ओहदामा आसन ग्रहण गर्न आउनु भएको खण्डमा तपाइले जीम्मा पाएको कार्यालयका कर्मचारी छाडा अनुशासनहीन भए के गर्नु होला -गम्भीर भएर सोंची दिनुहुन्छ कि ।
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
WOW!!! BASU ji great artical. what ever you have said 100 percent right. keep it up!!!
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
what a great artical
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
This article speaks the truth.Really poor people who can do nothing are duped and so called clever people are taking all kinds of advantage in such political scenario.Not only the leaders are to be blamed but some beaurocrats too.It is really high time to think what can be done to our country as Krishna gopal ji said.There are really lots of things that needs good governance so that many people would feel at ease at their own country,but corrupt mechanism is such great,it really needs the force of many good people.It is futile if one or two people think of doing something against such corrupted system,but if we can make a good team of nonpolitical people and can have vision of making Nepal with this and that plan in various sector ,we can give a push to government too.Sometimes i feel ,there is not even good man power too,same face again and again,same madhab ,same bidhya and one new oh no that is sujata who has come to the fore front by her money and that is again through lauda air.
may be i also should take some blame ,since i am also only writing comments.
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
janta ko naam liyera janta lai nai dukha dene ,,,,,,
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
100% right ,, well said
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
Dear friends!! Lets think about krishna Gopal Shrestha’s idea. Whether planning commission will follow or not but we can do our effort for the country. Krishna gopal ji, you gave the name of some country but you did not descrice what they did. It would be better if you describe their planning briefly.
Thanks,
Prakash
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
बाबुले आर्जेको खेतिपाती गरे भाईहाल्यो नि । काम गर्न भनेपछी मरेतुल्य हुने मान्छेले कताबाट काम पाउछ । खेत बाझो छ । बाउ मात्र कोदाली लिएर खेतमा जानु परेको छ । छोरा चाँही गाजा तानेर तथानाम बोल्दै झगडा गरेर हिड्छ । लाज लाग्दैन बेरोजगारी बढ्यो भनेर भन्न ??? आधा रोपनी जग्गामा बेसिजनमा गोल्भेडा रोप्यो भने ३५ हजारसम्म आम्दामी हुन्छ । खोइ काम गरेको ?? अल्छिहरु ! बाटोमा ढुङ्गा हान्न जानु भन्दा गोल्भेडा र आलु, तथा अन्य तरकारी खेती गर्नु नि !!!! भङ्जा सडेका नेपाली युबाहरु !!!!काम गर्नु छैन !!!
जय देश
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
“उपप्रधानमन्त्रीको पदमा नियुक्त हुनेबेलामा आमाको किरिया नबसेर धर्म कर्ममा विश्वास नगर्ने तथा आधुनिक विचारका देखाउनेले प्रधानमन्त्रीको पदको सपथ र कार्यालय सम्हाल्न ज्योतिषि शास्त्र र धर्मकर्मको आड लिने ढोँगीको कसरी विश्वास गर्ने”
मित्र लेख लेख्दा अली अध्ययन गरेर लेख्नु होला। प्रयास राम्रो छ तर यस्तो गलत तथ्य प्रती सबैजना ले आँखा चिम्लन सक्दैनन ।
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
पुर्वा ग्रही बिनाको लेख राम्रो छ, सत्यता छ लेखमा। तर के गर्ने सबै नेपालीले यसरी सोच्न सक्दैनन। माओवादीले काजोल खातुनको हत्या गर्दा पनि मकैमा घुन पिसिएको भनी गर्व गर्छन्, गिरिजाले सुजाताकोलागी , आफ्नो राजनीति को साख बेचेर खादा पनि राम्रो गर्यो भन्छन, माकुने ले २ ठाउँ बाट हार्दा पनि सबै भन्दा योग्य नेता ठान्छन। हामी सबै ले बासु जी जस्तै सोच्न सके केही हुन्थियो कि? बधाई बासुजी राम्रो सोचाइको लागि !!!
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
राजनीतिक पार्टिका कार्यकर्ता मात्रै जनता अरु सबै भेडाब्राख्रा
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
It is extremely pessimistic view .It covers only the negative aspects of governance and does not analyse the intricacies. Surface analysis is fatal as it is justified by the statement “A little learning is a dangerous thing; drink deep, or taste not the Pierian spring: there shallow draughts intoxicate the brain, and drinking largely sobers us again.”If you can make profound analysis otherwise stay quite in the room .Asaima mitrako bhalai chha
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
…….उपप्रधानमन्त्रीको पदमा नियुक्त हुनेबेलामा आमाको किरिया नबसेर ……
I guess it was when he was expecting to be nominated as PM by then king Gyanendra. When he filed an application for the post………….
Please be careful while including the facts in your material. It’s not wise to make the whole writing weightless by trying to be creative(?), rather than factual!!!
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
हारेर केही गर्न नै नसकिने भन्ने चाँही होइन मित्र यस्को लागि तपाईं आँफै सोच्नु।
नत्र एक चोटि क्ष्यमा, माफ गरेर हेर्नु त अनी थाहापाउनु हुनेछ, के हुन्छ हार्नु अनी जित्नुमा।
तर यहाँ दु:ख मन्नु पर्दैन उल्टो छ अवस्था दु:ख लाग्दो भयकोले तपाईं पनि वास्तविक नै हुनुहुन्छ।
समय परक चल्न पर्ने रहेछ के गर्ने पत्रुमणी गधाधारी काधमा चड्दा पनि चुप हुन पर्ने रहेछ ।
लौ तपाईं हाम्रो कर्म।
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
Well said. Facts of the Country.
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
Good Job Keep it up.
Avi
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
Basu Ji, atyanta gahan bishaya uthaunu bhayeko rahechha keep it up. Nepali janta le aba aaphno swatantratako lagi aajai dal ra neta rahit samuha ko gathan gari nirnayak aawaj bulanda garne samaya aayeko chha.
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
100% agree with this. We are suffered in our names. student, officers, teachers, majdurs, Janata, janajati, Dalit, madhesi, sabai sabai hamrai namama thagiyeka chau. Political hackers of nepal- go to hell – Nobody wil bless uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu nonscense Netaharu.
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
I like your article Basuji. Your views are totally unbias, balanced, and real as reality should be. This blog needs article like this. Hope to see more articles from you.
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
दर्ुइ दर्ुइ स्थानबाट पराजित व्यक्ति जनताको नाममा राष्ट्र्को प्रधानमन्त्री भए र तिनै व्यक्तिले जनताकोलागी मरिमेट्ने वाचा गरेका छन् । पराजित व्यक्ति नालायक हुन्छ भन्ने छैन । तर यहाँ प्रक्रिया, मूल्य र मान्यताको सवाल हो । नवस्थापित प्रजातन्त्र, गणतन्त्र, लोकतन्त्रको रँगमँचमा एक पराजित व्यक्ति प्रधानमन्त्री र उनकै मातहतमा अर्काे पराजित व्यक्ति मन्त्री हुन्छ भने यो भन्दा ठुलो जनताको उपहास के हुन सक्ला र – यो भन्दा ठुलो प्रजातन्त्र, लोकतन्त्र तथा गणतन्त्रको उपहास के हुन सक्ला र – यसभन्दा ठुलो पदलोलुपता र दर्रि्रपनाको उदाहरण के हुन सक्ला र – चुनावमा तिरस्कृत व्यक्तिले कुन आधारमा आफुलाई तिरस्कार गर्नेहरुको उद्धार र कल्याण गर्छ भन्ने आशा गर्नु – अनि जनताको नाममा गरिएको सम्बोधन के को आधारमा पत्याउने – राजाको आव्हानमा प्रधानमन्त्रीको पदमा दरखास्त हाल्ने व्यक्तिले राष्ट्र्को नाममा सम्बोधन गर्दा निरकँुश राजतन्त्र भनेर उच्चारण गर्ने व्यक्तिको सपथ कुन हिसाबले पत्याउनु । उपप्रधानमन्त्रीको पदमा नियुक्त हुनेबेलामा आमाको किरिया नबसेर धर्म कर्ममा विश्वास नगर्ने तथा आधुनिक विचारका देखाउनेले प्रधानमन्त्रीको पदको सपथ र कार्यालय सम्हाल्न ज्योतिषि शास्त्र र धर्मकर्मको आड लिने ढोँगीको कसरी विश्वास गर्ने – राष्ट्र्को शक्तिशाली पदकोलागी सपथ गर्दा न त धर्मको नाममा, न त जनताको नाममा सपथ लिने व्यक्तिले राष्ट््र र जनताको हितमा काम कसरी गर्ला भन्ने चिताउने
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
मलाई लाग्छ की हामी नेपाली हरु भेडो हो किना की यत्रो धोका पायर पनि यो पटी तो पाटी भन्ने …….
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
Very surface analysis than what is happened in Nepal.This article actually not covers moto of Nepalese to reach peace process.
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
Kinani, chunab harepani usailai timi bina sambidhan banna saktaina timi aau bhanera sabai le kina bolakota?
Yesartha ma MAKUNE pm ko lagi sakchham chhan bhanne sochai rakhau, ani best wishes ko kamana garau.
Thanks
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
i likr ur article.
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
Nice article ! when that day will come and truth will be in the position
Thanks
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
It was interesting one .It is true cent percent .When that day will come in our country and the truth will take position
I like very much …he he …
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
Like it alot
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
यी सबै ब्रिकिती र असान्ति हटाउन अनि जनतालाइ ठीक न्याय दिन एउटा नया जंगे चाहिएको छ \
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
What a great article…well said..
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
Really such a great article!!! I really appreciate for this comment.
Till now there is no true people’s party in Nepal, therefore all current parties are is just popping drama not more than that.
We all have to wake up from the bottom, and we have to be alert for the nation on every step, all the current most leader are nothing but they are mono pious, they are not for nation.
We need someone else who could think little more than fundamental very basic instinct, but unfortunately very rare to find out.
Whatever you say autocracy, democracy but we need “one” very well organizer with all, is there any one hiding???
Thanks All.
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
वासु भाईले देखेको,लेखेको सारा कुरा नेपाली जनताले घाँटिसम्म आउँन्जेल भोगेको छ।हामीसंग भएको नराम्रा राजनीतिक पार्टीहरु मध्य सबैभन्दा राम्रो छानेर त्यसलाई चाहिँ हामीले होस्टेमा हैँसे गर्नुपर्यो। कुनैपनि राम्रो भएन भनेर देश पशुपतिनाथको जिम्मामा छोडने कुरा पनि आएन। अलिकति त हाम्रो पनि दोष छ। पञ्चायत र दरवार उँधोमुन्टेको यतिका समय भैसक्दा पनि हामी त्यही मानसिकतामा बाँच्दैछौँ। नाथे कमेन्ट लेख्दा पनि डराएर छध्म नामहरु जस्तै: लुना, बिस्म्रिती, हर्के, गगने, पुर्वेली कान्छो,,बिर्खे, काले, आदी लेखेर किन छेरेको? वासु श्रेष्ठ,भर्जिनिया भनेर नाम ठेगाना छाती ठोकेर लेख्न किन नसकेको? हाम्रो यही डरछेरुवापनाले गर्दा खुम बहादुर, खडग ओली, मातृका यादव र गच्छेदार जस्ताले हामीलाई हेपेका!!! ह्याकुला अलि दर्हो पार्नुपर्यो!!!!
शशांक लामा
न्युयोर्क
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
आदरणिय देश भक्त नेपाली हरु,
नम्स्कर ! ! !
यो ब्लग मा नेपालको राजनीति को धेरै पढियो यदी अन्यथा लिनु हुन्न भने एउटा नयाँ कुरा शुरु गर्नु परेको जस्तो मह्सूस भयको छ।
देश बिकास को पहिलो आधार हो स्थाई सरकार, तर नेपाल मा अब यो तेत्ती सजिलै होला जस्तो लाग्दैन तर पनि ITALY को ६-६ महिना मा फेरिने सरकार लाई उदाहरण को रूप मा लिएर हामी जनता बाट नै बिकास का आवश्यक खाका कोर्ने काम गर्नु पर्ने बेला आयको छ।
अमेरिका लगायत अन्य बिकसित देश हरु मा बसी उच्च तह मा प्रविधिक भयर अरुको देश सेवा गर्ने महानुभाव हरु मा मेरो अनुरोध छ कि हाम्रो देश का लागि चाहिने शिक्षा, श्वासथ, जलश्व्रोत, संचार, सिन्चाइ, यातायात र रोजगारी प्रदान गर्न सकिने योजना हरु बनाएर नेपाल को योजना आयोग मा नेपाली हरुका तर्फ बाट पेश गरौँ। मलाई लाग्छ सबै क्षेत्र मा काम गरेर बसेका नेपाली हरु प्रशस्त छन तेसैले आफुले जानेको र सकेको योजना पेश गरी देश लाई सही बाटो मा पुर्याउन योगदान गरौ। विशेस गरी कृषि शिक्षा श्वासथ यातायात संचार र जलस्रोत लाई प्राथमिकता दिने कोशीस गरौँ। बिधी को शासन र भ्रस्टाचार उन्मुलन जस्ता कुरा हरु राज्य बेवस्था सन्चालन गर्ने राजनीतिग्य हरु लाई मजबुरी मा पारेर पनि सुबेवस्था गर्न सकिन्छ।
कृपया योजना तय्यार् गर्ने बेला मा कम्ती मा पनि ५० बर्ष को लागि हुन सकोस जस्तो शहरी बिकास को हो भने कम्ती मा १०० बर्ष का लागि होस्।
मलाई अमेरिका को Dumping site को योजना एकदम राम्रो लागेको थियो, सडक योजना त amerika england र germany को असाध्यै राम्रो लाग्यो। शहर को बिच मा एउटा खोला पनि यूरोप का अधिकान्स शहर मा देख्न पाईन्छ तेसैले एस्ता साधारण कुरा हरु लाई ध्यान दिने गरौँ।
हाम्रा नेता हरु प्राय जसो विदेश मा गयर ठुला ठुला भवन मा हुने सेमिनार मा सहभागि हुने र ५ तारे होटल मा बसी फर्किने हुनाले आवश्यक कुरा हरु हेर्न पाँउदैनन तेसैले यो कार्य हामी जनता बाट मात्रा सम्भव छ अब।
धन्यवाद
जय नेपाल
कृष्ण गोपाल श्रेष्ठ
kishan_shrestha@yahoo.com
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
सम्पूर्ण ब्लगर्स मित्रहरु;
आज धेरै दिन पछी मेरो मनमा लागेको कुरा पोख्न पाउने भए नेपाली राजनैतिक बिकृतिको बारेमा!!
पंचायत र प्रजातन्त्र रहुन्जेलसम्म नभएका, नदेखेका घटना हरु देख्न-सुन्न पाईदैछ आज यहाँ/ एक मन्त्रीमंडलमा ५ जना बिना विभागीय मन्त्रीहरु, जनताले अस्विकार गरेका मान्छे प्रधानमन्त्री र अन्य मन्त्रिहरु, कस्तो बिडम्बना नेपालको/
हिजोसम्म त कमसेकम जनताले अस्विकार गरि हराएको मान्छेले देशको बागडोर त सम्हालेको थिएन, आज त यो सबै भएको छ, के यो नै लोकतन्त्रको प्रवृति हो? जनताको मतको खिल्ली उडाईएको हैन?
हिजो दुई-दुई ठाउँ बाट चुनाव हार्दा नैतिक रुपमा पार्टी प्रमुखको पदबाट राजिनामा गरि सराहना बटुल्ने मान्छेलाई आज प्रधानमन्त्रीको पदमा बस्न उसको नैतिकताले दिएको छ, कठै अनैतिक प्रवृतिका मानवरुपी पशुहरु/
हिजोसम्म चलाएको पार्टीको बागडोर राजनीतिको र पनि नजान्ने, जनताबाट बहिस्कृत व्यक्तिको नाममा सुम्पेर साथै उसैलाई पररास्त्रमन्त्रिसम्म बनाउदा उल्लु जस्तो टुलुटुलु हेरिरहने निरिह जनताहरु, कहिले फर्केला बुद्दी???
सोचनीय बिषय के भने आज नेपालमा चुनाव हारे पनि – जिते पनि कुनै पनि तथाकथित नेता भनाउदाहरुलाई संसदसम्म पुग्न अब कुनै माइकालालले रोक्न नसक्ने भएको छ, व्यवस्था नै यसरी मिलाइएको छ/ खोइ नेपाली जनताले बुझ्न सकेको???
अब चुनाव भनेको हात्तिको देखाउने दाह्रा जस्तो मात्र भएको अनुभूति सबैले गर्या हुनु पर्दछ / एस बारेमा कसले बोल्ने, को यो गलत तरिकाको बिरोध गर्न अगाडी सर्ने?? खोइ जनसम्पर्क मंचका मान्छे एसबारेमा बोल्न तयार???
साथीहरु यो ब्लगको मार्फत म सबैसंग यो बिषय मा बोलिदिन हुन आग्रह गर्दछु, बाँकी कुरा पछी गरौला!! लोकतन्त्रको नाममा राजनीति गर्न बनाइएको यो लुपहोल (loophole) बन्द गर्न दबाब दिने कार्य सम्पूर्ण तह र निकायबाट गरिदिन हुन आग्रह गर्दछु/
जय मातृभूमि नेपाल/
ज्ञानेन्द्र निरौला
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
Great article ,, neta haru — murdabaad ,, janta jindabad
मन परे हरियो, नपरे रातो
0 
0
Bashu jee,U have really done great job to bring out the ugly games played by the so-called loktantrik leaders in Nepal.They have been fooling the ordinary people and meeting their selfish goal day and night.I dont know why there are so many peole still running behind them foolishly to push them up on chairs.We should recognise them in time and isolate them.They r actually national criminals unfit for leading the nation.
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
jange nai chahine?
pakka?
kurai milena ni!
natra ma nai garau baheko!!
Thapa jee,
could you please reconsider over this?
thanks, dude!
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
YOU ARE RIGHT AND I AGREE WITH YOU.nepali Veda haru lai taha lagauna chhadi nai chainchha.
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
soon some one will be there.that leader will do work for our cuntery and our pepoles.very soon.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
what is the solution ? thw writer himsilf? who will solve the problem ? the writer?KHALI NAKARATMAK SANDES MATRA MASS MA PURYAUNE LE SOLUTION PANI DINA SAKNU PARYO NI HAINA?
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
जिकेजी,
आट गर्नुस, देश र जनता सम्झ्नुस ! अहिलेका संपूर्ण पार्टीका क्रियाकलाप हेर्नुस ,देशले त जंगे जंगे भने जस्तो लाग्छ ! अब १८०३ को जंगे होंइन नि २०६६ २०६७ २०६८ को जंगे भनेको नि ! देशलाई ठीक बाटोमा लाने जून बहादुर भए पनी हुन्छ नि ! आखिर आजका पार्टी हरुको क्रियाकलाप त जंग बहादुर जन्माउन नै लागी परेका छन नि ! मौका त जहिले पाए उहिले कहा आउछ र ? एक जुगमा एक दिन एक पटक आउछ नि ! मलाई खुसी लाग्यो तपाईको आट बददै गैराखेकोमा !
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
Narayan Ghimire ji
I think you are the only optimistic person in whole Nepal. The analysis presented in the blog is his personal view and you can only agree or disagree with it. The fact is fact, and the truth is bitter, whatever he wrote in this article is the clear and known to all Nepali. If you think that the past is bitter, and you don’t want to be reminded then it’s ok. But unless we critically analyze the past, we can’t progress. Can you then say that you are satisfied with the governance and development of Nepal since BS 2007 or BS 2046. Do you believe that any leaders of any parties in Nepal has long term vision, goal or aim to develop Nepal?
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
असाध्यै राम्रो बिचार। पुर्ण समर्थन।
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
there you go!
writer is essentially correct, but more creative than needed!
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
शशांक लामा भाइले दर्हो कुरा गर्नुभयो यहाँ । नाथे ह्याकुला मात्र होइन फोक्सो र मृगौला पनि फलामको बनाएर जाइलाग्न सक्नुपर्यो, अनिमात्र केही हुन्छ ।
अनि लामा भाइ तिम्रो नेपालको ठेगाना पाउन सकिन्थ्यो कि ?
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
SALAM ALEKUM,, SASANKA BHAI LAI RAMRO KURA GAREU
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
शशांक लामा (newyork)
मित्र तपाईं पो न्यूयोर्क मा हुनुहुन्छ अनी पो त्यहाँ बसेर खोक्न सगिलो हुन्छ अनी अर्को कुरा देस को माया हुने ले किन एसो देश मा फर्किने बेला भएन र अनी पो हामीलाई पनि होस्ते म हैसे गर्न आत आउथ्यो कि? तेसैले मित्र अमेरिका को नागरिकता को कल्पना लाई छोडेर देश म फर्कनु होस् देस लाई तपाईं लाई ठुलो खाचो छ एअदी हैन भने त्यहाँ बसेर खोक्न बन्द गर्न नै बेस हुन्थ्यो कि ?
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
ani prem ji le pani gali garna paye bhandai ma hochyaera gali nagare hunthiyoki?? कि कसो अरु साथीहरु!!!!!!!!
मन परे हरियो, नपरे रातो
0 
0
बासु जी,
तपाई को आर्टिकल माँ निम्न कुरा माँ सहमत हुन सकिन.
तपाई को आर्टिकल चाहिने भन्दा बढ़ी माओबादी प्रति पुर्बाग्रह भएर लेखेको आर्टिकल हो. एक छीन लाइ मानौ, माओबादी ले जनता को नाम माँ जनता मार्ने खेल खेल्यो रे, तर जनता माँ आधारित र जनता को समर्थन नपाई, अमेरिका, ब्रिटेन, भारत, लगाएत का शक्ति र देश भित्र का ज्ञाने, एमाले कांग्रेस लगाएत का शक्ति र १ लाख सेना ले संसार माँ मान्छे ले कल्पना पनी गर्न नसक्ने उपाय लगाएर ५ बर्ष सम्म लगातार लड़दा पनी हराउन नसकि उलटो राज्य को सेना लाइ हावा कावा पर्न सक्थ्यो र माओबादी ले ? तेत्रा मान्छे मारिदा पनी झन माओबादी को शक्ति बढ्नु को रहस्य के होला कृपया बताइदिन सक्नु हुन्थ्यो की? तपाई ले बताउन नसके म भन्छु ” एक ढले १० र १० ढले १००० ” को सिद्दांत ब्याबहार माँ लागू नभई भरुवा बन्दूक ले युद्द शुरू गरेको माओबादी आज अत्याधुनिक हतियार ले सुसज्जित हुने अबस्था कसरी आयो? तेस्को एक मात्र र एक मात्र कारण हो की माओबादी जन्युद्द जनता माँ आधारित रहर जनता को समर्थन माँ नै गरिएको थियो. माओबादी को निशाना एकाध भुल्बस हुन गएको ठाम बाहेक अरु ठाम माँ सही थियो भन्ने कुरा छार्लंग छ.
तपाई ले भने झै माओबादी संग जनता आजित भएर उसलाई जिताएको नभई माओबादी को राजनितिक श्रेष्ठता सावित भएको ले उसले जितेको हो र यो अत्या आबश्यक थियो. गणतंत्र र संबिधान सभा माओबादी ले उठएको हो र उसले यो उठौदा अरु दल ज्ञाने को वरीपरी प्रदक्षिणा गरेर कुर्सी पाईन्छ भएर मख्ख थिए. ति तिनै दल हरु हुन जो गणतंत्र माग्ने को ताउका को मोल तोक्दै थिए. अब तपाई नै भन्नुस, गणतंत्र आइसकेको अबस्था माँ तेस्को कारक लाइ मत नदिए राजतंत्र को समर्थक लाइ मत दिने त?
रुक्मंगत लाइ चलाउने समय होइन, भन्ने तपाई को भनाई आधार हिन् हो. तपाई नै भन्नुस, सरकार को आदेश नामानि, सरकार बिरुद्द भाषण गर्दै र जनमत बनाउदै हिड्ने सेना को चीफ लाइ चलाउने समय र शुभ मुहर्त कहिले हो?
चुनाब को जनादेश संबिधान बनाउनु मात्रै नभई, जनसेना को समायोजना पनी थियो, संयोजना को बिरोधी कटुवाल लाइ पूजा गरेर के संबिधान सभा को मुख्य उदेश्य चाहि पूरा हुन्थ्यो भन्ने तपाई को कस्तो सोचाइ हो?
सारा जनता लाई थाहा छ, प्रचंड ले कस्तो परिबेश माँ किन राजीनामा गरे भन्ने? “जनता ले दिएको काम पूरा गर्न नसकेर राजीनामा दिएको” भन्ने तपाई को सोचे अत्यंत पुर्बाग्रही र घटिया हो. बासु जी, पदलोलुप नभएको सभ्य राज नेता को शब्द कोष माँ सबै भन्दा पहिलो पेज माँ सबै भन्दा ठुला अक्षर माँ नै नैतिकता र राजीनामा भन्ने शब्द हुन्छ, त्यों कुरा तपाई लाइ थाहा भयेन छ. संसार को अरु राजनेता ले राजीनामा गरेको अबस्था माँ येस्तई आरोप लगाउनु भयो भने तपाई प्रति जगत नै हास्नेछ.सबै राजनेता गिरिजा, माकुने, ओली, वा देउबा जस्तै कुर्सी भक्त हुन पर्दछ भन्ने छ र? प्रचंड ले राजीनामा नदिएको अबस्था माँ हुन सकने अप्रिय घटना को अनुमान मात्रै गर्न पनी तपाई सक्नु हुन्छ ?
बरु प्रजातंत्र को नाम माँ प्रजातंत्र को अति न्यूनतम मूल्य र मान्यता लाइ पनी कुल्चने भद्दा नाटक भई रहेछ, तेस प्रति भने माँ तपाई संग १००% सहमत छू.
मन परे हरियो, नपरे रातो
0 
0
ओई suprabh
तै कुक्कुरनी होइनस, बाबुराम भट्टराई को गोरखपुर माँ घर छ भन्ने? कुन ठाम माँ छ, देखा न त एक चोटी?
मन परे हरियो, नपरे रातो
0 
0
१ लाख सेना ले संसार माँ मान्छे ले कल्पना पनी गर्न नसक्ने उपाय लगाएर ५ बर्ष सम्म लगातार लड़दा पनी हराउन नसकि उलटो राज्य को सेना लाइ हावा कावा पर्न सक्थ्यो र माओबादी ले ? तेत्रा मान्छे मारिदा पनी झन माओबादी को शक्ति बढ्नु को रहस्य के होला कृपया बताइदिन सक्नु हुन्थ्यो की?===== yes ko rahasyya sojha nepali fuchhe haru lai fensidal ra corex piyaudai fakaunu ho?
मन परे हरियो, नपरे रातो
0 
0
मनोज जी
त्यों पनी होइन, येदी तेस्तो हुन्थ्यो भने, २०५८ साल बात २०६२ सम्म दिन को ५०-६० जाना “माओबादी” मारिदा, “मुठिभर” का माओबादी सिद्दिएर बन्दूक उठाउने माओबादी बाकी नै नरहनु पर्ने हो. तर उलटो माओबादी को सेना बढेर सात डिविजन पो भयो त.
मन परे हरियो, नपरे रातो
0 
0
Mahesh ji,I really really appreciate for your comment.
मन परे हरियो, नपरे रातो
0 
0
महेशजी… धन्यवाद ।
मन परे हरियो, नपरे रातो
0 
0
माओवादीको प्रादुर्भाव हुनुमा मुख्य कारण जनता आजित भएर नै हो । जनतामा जहिले पनि frustuation बढे पछी नयाँ शक्तीलाई try गर्ने गर्छन् । दुई तिहाइ बहुमात पाएको बिपीको पालाको कांग्रेसले बहुमत लेरायो ४७ सालमा । त्यो सरकारको सत्त लोलुप्ता र बेक्तीबादको भुमरिमा फसेकोले मध्यावधिमा सबक सिकाय । तेसपछि जनाता ले एमाले try गरे । जनताले फेरी सत्ताको फोहोरी राजनीति बाहेक केही देखेनन । अनी माओवादी जनताका मन जित्न गाउघरमा जुवा तास हटाउने , भट्टि हटाउने जस्ता काम गरे । एका तिर सरकार ले केही गर्न नसक्ने अर्कातिर यिनिहरुले केही भये पनि आशा जगाउने । तर त्यो धेरै टिकेन । बन्दुक र बारुद पाएपछी सर्बेसर्भा भएको माद लाग्यो । हत्या हिन्शामा त्रासमा आफ्नो सफलता भेट्यो। चुनाव को कुरा गरौ । चुनावमा जनता माओवादीलाई बन पठाउने पक्षमा थिएनन । फेरी त्रासपूर्ण जीवन जिउनु किमार्थ स्विकार्य थिएन । नयाँ दल , नयाँ मिठा बाचा …. एकपटक try गर्ने सोच । जन लहरले जितेको पक्कै होइन अरुले हारेको ले जितेको । गाउ गाउमा के कती भयो थाहा छैन काठमाडौं कै माकुने को क्षेत्र को मान्छे भएको ले मैले धेरै देखे र भोगे । धेरै बिदेसिएका मतदाताको नाम मा भोट हल्ने १४-१५ बर्षका ठिटा (कसैले त ४-५ पटक ) खसालेको धेरै भेटेको र देखेको छु ।
रह्यो कुरा सेनापतिको बिषयको । प्रचन्डले बेक्तीसँग जोरी खोजेर आफ्नो स्वार्थ (पर्टी स्वार्थ) बाट बशीभूत भएर पाखुरा सुर्काउदै बल प्रदर्शन गरे । एक महिना मा निस्कने सेनापतिलाई निकाल्न को हतारो जग्जाहेर छ । अर्को कुरो राजाको निकट थिए भन्दैमा अहिले पनि तेही नजर ले हेर्ने साउनको गोरु बने । देश गणतन्त्र मा गैसकेको छ । ज्ञानेन्द्र लाई उक्साउन चहेको भए सक्थे । उल्तै जन चाहना बुझेर तेसो गरेनन । प्रकृया पुराएर खेलमा आएका मान्छेलाई bypass गरेर खुबिहिन सँग प्रतिस्पर्दा गर्नु सेनाको इज्जत लीलाम गर्नु हो भन्ने बुझेर फिर्ता आए । गैरकानुनी ,गैर्जिम्मेवारी पेलाहा प्रबिर्ती सेना जस्तो ethics र professionalism भएको सस्था लाई डगाउने उधेस्एले भयो ।
बिनाश काले बिपरित बुद्धी ।।
मन परे हरियो, नपरे रातो
0 
0
बासुजी ले लेखेको अरु कुरामा त केही भन्नु छैन तर, यहांले लेख्नुभएको पंती…. “जनताले सँविधान बनाउन र सँविधानको निर्क्यौल नभए सम्म सत्तामा पुर्याएको माओवादीले काम कुरा एकातिर भने झै प्रधानसेनापतिको निहुँ उराल्यो । यो प्रकरण चलाउने बेला थिएन । विनासित्तिमा गुहुलाई चलाए गन्ध भने झै अस्थिर राजनितिमात्र निम्त्यायो । तर दलको स्वार्थ पुरा गर्न जनताको सर्वोच्चताको निहुँमा यस प्रकरणले राष्ट्र उपर सिधै विदेशीको हस्तक्षेप समेत निम्त्यायो ।”…
संग म किन सहमत छैन भने नेपालमा लोकतंत्र स्थापनाका हरेक प्रयासहरू विफल हुनमा प्रत्यक्ष वा परोक्ष रूपले सेना कारक रहेको छ, राजाले कू गरेका घटनाहरु पनि सेनाकै आड़मा भएका हुन भन्नेमा दुइमत हुनु नपर्ने हो. जननिर्वाचित सरकार को निर्णय लाई लत्याउने साहस गर्ने सेनापतिलाई कुनै हालतमा पनि कारवाही गर्नै पर्थ्यो. अवकाश भन्दा एक घंटा अघि मात्र भए पनि बर्खास्त गरेर कारवाही गर्नु पर्छ शाहिसेना प्रवृतिको legacy नयाँ पुस्ताका अफिसरहरुमा नसरोस र नेपाली सेनामा लोकतान्त्रिक संस्कार बसोस भन्नाका खातिर, सरकारको निर्णय ठीक/बेठीक भन्ने राजनैतिक बहस त गर्न अवस्य सकिन्छ त्यसै बाट जनताले कुन पार्टी छान्ने भन्ने अभिमत बनाउने होइना र लोकतन्त्रमा?
निश्चयनै संबिधान निर्माण र शांतिस्थापना अहिलेको प्राथमिकता हो तर नागरिक सर्वोच्चता बिनाको संबिधान जनतालाई मान्य होला अब? फेरी कटवाल जस्ता प्रधान सेनापति भएसम्म सेना समायोजन र शांतिस्थापना संभव होला?
सबै भन्दा उदेक लागने कुरो त कांग्रेस र एमाले ले गरेको कटुवाल सम्बन्धमा राष्ट्रपतिको निर्णयको समर्थन हो. माओबादी लाई निषेध गर्नकै खातिर उनीहरूले यो असंवैधानिक निर्णयलाइ समर्थन गरेर ठूलो भूल गरे जस्तो लाग्छ, यो दल हरू बीचको अस्वस्थ प्रतिस्पर्धाको चरम नमूना हो. अहिले जनता हरु त्यति अबूझ छन जस्तो मलाई त लाग्दैन, बहुदलीय प्रतिस्पर्धा र आवधिक निर्वाचन लाई सार्वजनिक रुपमा स्वीकार गरिसकेको पार्टीलाई अधिनायकवाद लागु गर्छ आदि इत्यादि भन्नु जनताको शक्तिमा विस्वास नगर्नु हो जस्तो लाग्छ मलाई. सैनिक शक्तिको बलमा अधिनायकवाद लाद्न सकिने भए त ज्ञ्यानेन्द्रकै अधिनायकवाद चलिरहेको हुन्थ्यो.
मन परे हरियो, नपरे रातो
0 
0
हरी जी
सरकार ले अनुशाशन हिन् कर्मचारी लाइ स्पस्तीकरण सोधेर हटाउनु नै सही प्रक्रिया हो. सेना को प्रमुख अर्थात सरकार को कर्मचारी भएर, बिदेशी कुटनीतिक संग सरकार बिरोधी जनमत बनाउने, सरकार को बिरुद्द राजनितिक भाषण गर्दै हिदने, सरकार को निर्णय लाइ पटक पटक चुनौती दिने कर्मचारी लाइ तपाई प्रधानमन्त्री भएको भए के गर्नु हुन्थ्यो? के अबकाश हुने बेला भएको कर्मचारी ले जे गरे पनी हुन्छ भन्न खोज्नु भएको? नजीर बसाउन पनी तेस्तो कर्मचारी लाइ पद सिद्दीन भन्दा एक मिनेट अगाडी नै भए पनी कारबाही गर्न पर्दछ. अनुशासन हिन् कर्मचारी लाइ कारबाही गर्ने सस्था जन निर्बचित सरकार नभए कुन सस्था हो? तपाई ले प्रचंड ले ब्याक्तिगत रिस ले कटुवाल लाइ कारबाही गरेको भन्नु भयो, यो अत्यंत आधारहीन हो, एडी ब्याक्तिगत रिस को कारण ले हो भने ९ महीना पछि हटाउने कुरा हुन्त्हें, माओबादी को सरकार बने लगत्तई हताइन्थ्यो .. बरु यो बिच माँ कटुवाल ले पेशागत मर्यादा बिरुद्द के के गर्यो भन्ने थाहा पाउनु भएन छ . एडी तेस्तो हो भने र तपाई थाहा पाऊं चाहानु हुन्छ भने माँ येही ब्लॉग मार्फत कटुवाल को हरकत तपाई लाइ दिने छू. कटुवाल ले कांग्रेस एमाले लाइ प्रयोग गरेको हो र एमाले कांग्रेस ले कटुवाल लाइ सरकार बिरुद्द. जून अति नै घटिया र निंदनीय काम हो. सरकार को बिरोध राजनितिक दल ले राजनितिक रूप ले गर्नु पर्दछ न को सेना प्रमुख ले.
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
हरी जी …..”एक महिना मा निस्कने सेनापतिलाई निकाल्न को हतारो जग्जाहेर छ ” हैन के सुन्नु परेको हो यो कानले? के रहेछ त्यों जग्जाहेर कुरा? एउटा क्यान्सर लागेर एक महीना पछि पक्का मर्ने भएको मान्छेले अपराध गर्यो भने, किन कारवाही गर्ने एक महिना पछि त मरीहाल्छनि बिचरा भने जस्तो कुरोभो नि योत.
गोप्य मतदानमा त्रासले भोट हालेर चुनाव जीतेका भन्नु पनि हावादारी कुराहो, रोल्पा, रुकुम तिर मात्र भए म पनि मान्ने थिए. शहर बजारमा केको त्रास होलार? उप चुनावमा पनि त्यै होला त कारण?
व्यक्ति संग जोरी खोजेर कटुवाल लाई निकाल्न खोजेको भन्नु केटाकेटिपन बाहेक केही होइन, देश लामो समय देखी संक्रमणको अवस्थामा छ जनताको छिटो भन्दा छिटो संबिधान बनोस र स्थायी शांति कायम होस भन्ने आकान्क्षा पूरा गर्न कटवाल निश्चित रुपमा बाधक बनेकै हुन उनको कुनै राजनैतिक अभीष्ट हुन सक्ला,
खेलकूदको बखेडा पनि अनावश्यक रुपमा राजनीतिकरण गरिएको हो, खेलकूदले आपसी सद्भाव बढाउन दूरी कम गर्न भन्ने उद्देश्यका साथ सहभागी गराउन खोजेको हुनु पर्छ अरु त्यसको केहि कारण त होला जस्तो त देखिन्न.
बरु प्रचंडले चीन बाट फर्किएर त्यों भ्रमण त ओलम्पिक खेलको सम्बन्धमा थियो असली पहिलो भ्रमण त भारतकै हुनेछ भन्ने अभिव्यक्ति दिएका थिएरे हो भने त्यों चाहि ठीक होइन मेरो विचारमा.
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
आदरणिय देश भक्त नेपाली हरु,
नमस्कार ! ! !
देश बिकास को आवश्यक पुर्वाधार भनेको स्थाई सरकार, शान्ती सुरक्षा, बेबहारिक शिक्षा, उत्पादनशिल भूमी, श्वोरोजगार तथा आय आर्जन को श्व्रोत पहिलो प्राथमिकता मा पर्न आँउछ।
हाल नेपाल मा देखियको समस्या भनेको यि मध्य कुनै पनि बेबस्थित रूप मा देखिदैन। तेसैले हामी जनता का तर्फ बाट नेपाल सरकार लाई बिभिन्न क्षेत्र का आवश्यक योजना हरु तय्यार गरौ भन्ने हाम्रो भावना हो।
मित्र प्रकाश जी ले भन्नु भयको कुरा मा मैले देखेको मध्य अमेरिका मा Dumping site को बेवस्था एकदम राम्रो लाग्यो। त्यहाँ ठुला ठुला पहाड हरु फोडेर एक -एक area को फोहोर मैला सबै तेस खाल्डो मा हाल्दै माटो ले पुर्ने बेवस्था गर्दछन र त्यहाँ घर बनाएर बेच्दछन। हाम्रो नेपाल मा पनि यस् कार्य को शुभारम्व गर्न तेती सजिलो त छैन तर असम्भव छैन। जस्को लागि Plastic का सामान, शिशी , कागज पत्र तथा अन्य काम नलाग्ने फोहर हरु छुट्ट्यायर राखी Recycling गर्ने हो भने देश लाई चाहिने कच्चा पदार्थ नेपाल मा नै उत्पादन भयी बिदेशी मुद्र को बचत का साथै रोजगारी को पनि श्रीजना हुने थियो।
दोस्रो कुरा बेलायत मा खाने पानी को लागि गरिने प्रयास संसार कै सब भन्दा उत्तम मानिन्छ। बेलायत मा एक थोपा पानी पनि खेर जादैन। जुन ठाउँ मा पानी को प्रयोग गरे पनि त्यो प्रयोग भयी सकेको पानी Re-purify गरी पुन: प्रयोग मा ल्याइन्छ।
तेस्रो कुरा जर्मनी मा कुनै पनि गाडी बाट एक थोपा पनि डिजल र पेट्रोल सडक मा चुहाउन दिदैन किन भने डिजल र पेट्रोल ले छोयको पिच सडक को १ Km Square सम्म पानी को श्रोत सुकाइदिन्छ साथै पिच बनाउन प्रयोग गरिने अल्कत्रा पग्लिन गयी बाटो छिट्टै भत्किन्छ।
यातायात को बेवस्था मा पनि नेपाल बाहेक अन्य देश मा शहर भन्दा बाहिर ठुला ठुला सडक बनाइन्छ तर हाम्रो देश मा शहर लाई छिचोलेर सडक बनाउने चलन छ (नत्र भने राजनीतिकरण गरिन्छ ) जस बाट धेरै दुर्घटना हुने सम्भावना हुन्छ ।
यूरोप अमेरिका को शिक्षा बेबहारिक हुन्छ र स्कुल पास गरे पछी उनिहरु स्वाबलम्बी हुन सक्छन जे जस्तो काम पनि गरी खान सक्ने हुन्छन तर हाम्रो देश मा खर्दार र सुब्बा को जागिर खाने मात्र शिक्षा देखिन्छ।
कृषि क्षेत्र मा पनि Israel मा ५० ग्राम आलु को बिउ ले १ quintal आलु उत्पादन गर्न सक्ने प्रबिधी को बिकास भयी सकेको छ।
सब भन्दा दु:ख को कुरा नेपाल मा सहयोग गर्छु भनेर आउने दात्री राष्ट्र हरु सङ्ग सिर्फ भौतिक सुबिधा को मात्र सहयोग मागिन्छ तर वास्तव मा नेपाली हरु लाई सिप र कला सिक्ने ( Technique and Technology) को कहिल्यै आवश्यकता महशूस गरियन।
प्रक्रिती ले नेपाल लाई अपार जल सम्पदा का साथ साथै प्राकृतिक सुन्दरता प्रदान गरेको छ जस बाट हामीले भरपुर फाईदा उठायर संसार को सब भन्दा धनी देश हुन सकिन्छ, हाल केही समय यता नेपालमा भारतीय पर्यटक हरु को आगमन निक्कै बढेको छ तर भारतीय हरु लाई धोती र मदिशे भनी दुर्बेबहार गरिने सुनिन आयको छ। वार्षिक तथ्याङ्क अनुसार जम्मा ५ लाख भारतीय मात्र नेपाल भ्रमण मा आउछन हामी ले राम्रो कोशीस गर्ने हो भने ५० लाख भारतीय लाई नेपाल भित्र्याउन सकिन्छ।
काठमाडौं मा मात्रै दिन् को १५०० वटा खसी को माग छ भन्ने कुरा आज भर्खर मैले एक जना साथी बाट सुने तेसैले मेरो योजना भेडा बाख्रा पाल्ने बनायको छु। कुखुरा को फुल एक वटा को ८ रुपैयाँ छ तर नेपाल मा नेपाली हरु काम नै छैन भन्छन। हुन सक्छ बाबु बाजे ले कमाइ राखेको जग्गा जमीन बेचेर £५०० को mobile र I pod बोकेर हिंड्ने हरु का लागि तेस्को इज्जत बच्चाउन पनि काम छैन भनेको होला तर खाली शिशी पुरानो कागज हरियो तरकारी फल फुल बेच्ने सबै ले नेपाल मा नै अमेरिका को Dollar र बेलायत को Pound पायका छन
मित्र हरु, नेपाल प्रती हामी सबैको बराबर माया छ तेसैले एक जना मित्र ले एउटा मात्र कुरा पनि राम्रो लेख्नु भयको छ भने पनि तेस बाट शिक्षा लियर अरु ले काम गर्दा पनि आखिर फाईदा हुने नेपाली लाई नै हो तेसैले यो ब्लग मा सके सम्म सकारात्मक टिप्पणी गरी दिनु हुन हार्दिक हार्दिक अनुरोध छ।
धन्यवाद
जय नेपाल
कृष्ण गोपाल श्रेष्ठ
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
वासुजिलाई यो लेखको लागि धन्यवाद अनि कृष्ण गोपाल श्रेष्ठजिलाई सकारात्मक सोचको साथै जानकारिमूलक अनि उदाहरणिय दृष्टान्तहरुकोलागि ।
साच्चिकै भन्नु पर्दा हामिले गर्न सक्ने सम्भावना र बाटोहरु धेरै छन् तर सबैभन्दा मुख्य कुरो उद्यमिमा हुनु पर्ने “साहश” अनि उद्यमको लागि आवश्यक न्युनतम वातावरण छैन ।
म यसमा मुख्य दोष हाम्रो सरकार अनि राजनितिक दलहरुकै देख्छु, किनकि तिनकै स्वार्थ र अनैतिकताहरुको प्रतिफल हो सर्व-साधारण हामि नेपालिको वास्तविक पहिचान “साहश” मै अहिले ह्रास भै रहेको छ ।
तौलिहवा
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0
आदरणिय देश भक्त नेपाली हरु,
नमस्कार ! ! !
देश बिकास का आवश्यक पुर्वाधार हरु लेख्ने क्रम मा नेपाल का एक जना प्रोफेसर ज्यु ले अत्यन्तै राम्रो लेख पठाउनु भयको छ जस्मा नेपाल मा
सरकारी कर्मचारी लाई प्रदान गरी राखेको सवारी साधन सुबिधा कटौटि गर्ने समेत् अत्यन्त गहन बिषय प्रस्तुत गर्नु भयको छ तेसैले सम्पूर्ण देश भक्त हरु ले ती आवश्यक बिषय समेटी लेख लेखेर प्रकाशन गरौ। केही हुन्छ कि?
साथै Re-cycling तथा Sewage Treatment Plant को बिषय मा कसै लाई अनुभव छ भने तेस्को पनि प्रोजेक्ट बनाएर नेपाल सरकार लाई पठाउने कोशीस गरौ।
धन्यवाद
जय नेपाल
कृष्ण गोपाल श्रेष्ठ
मन परे हरियो, नपरे रातो
1 
0