मन परे हरियो, नपरे रातो 0  0

मन परे हरियो, नपरे रातो 0  0

संघिय गणराज्य आजका लाग किन आवश्यक भन्ने कुरा पहिला विश्लेषण गर्न जरुरी छ । आजसम्म एकात्मक शासन चलाएर अरु जातिलाई अस्तित्वबाट बञ्जित गरे भाषिक, सांस्कृतिक रुपमा अतिक्रमण गरी शासन सत्ता हातमा लिएर नै आज यो देशका बाहुन क्षेत्री बाहेकका जनताहरु दोस्रो दर्जाका नागरिक भएर बस्नु परेको स्थिति छ । यसले गर्दा नै आफू पछाडि परेको महशुर पिडित पक्षले गर्दै आएका छन् । केही दलाली गर्ने गैर बाहुन बाहेक अन्य व्यक्तिले अवसरबाट आजसम्म पनि वञ्चित हुनु परेको छ ।

संघियतामा अहिले ३ वटा विचार आएको देखिन्छ ।
पहिलो – यथास्थिति कायम गर्दै शासन सत्ता चलाउने बाहुनबादीहरुको विचार जसको अव कुनै सम्भव छैन । किनभने संघियतामा जाने पक्का भइसकेको छ ।

दोस्रो – संघियताको नाममा एउटै जातिले मात्र राज्य गर्न पाउनु पर्ने र अन्य जातिको अस्तित्वलाई नस्वीकार्ने । यो विचार पनि साम्प्रदायिक र द्वन्द्व सृजना गर्न सक्ने विचार । यसले पनि संघर्षमा जित्न सम्भव छैन ।

तेस्रो – गणराज्यमा ऐतिहासिक अस्तित्व भएको भाषा, जाति, भूगोलको आधारमा राज्य बनेतापनि अन्य जातिलाई समेत समावेशी बनाएर लाने चाहे एक जनाको मात्र प्रतिनिधित्व किन नहोस् । यसले पिडित पक्षलाई क्षतिपूर्ति हुने र सबै सम्मानजनक देशमा बस्न सक्न वातावरण बन्न जान्छ । यो सबैलाई स्वीकार हुन सक्ने विचार हो । जुन एकिकृत माओवादीको विचार पनि हो ।

मेरो विचारमा तेस्रो विचार राम्रो हो र यो सधैंको लागि पनि हुन छैन । सबै सम्मान भइसके पछि यसको कुनै जरुरी हुने छैन भन्ने ठान्छु । त्यसैले यस छलफललाई हावामै उडाउने किसिमको विचार नराखी सबै मिलेर जान सक्ने तर्क राख्न सकेमा अब कहिले पनि द्वन्द्व सृजना नहोस र शान्तिपूर्व एकले अर्काको अस्तित्व स्वीकार्न सक्ने मुटु हो भन्दै शुभकामना व्यक्त गर्दछु । धन्यवाद ।

मन परे हरियो, नपरे रातो 2  0

मन परे हरियो, नपरे रातो 1  2

मन परे हरियो, नपरे रातो 1  0

मन परे हरियो, नपरे रातो 1  2

मन परे हरियो, नपरे रातो 0  0

“जातिय आधारमा संघियेता मधेसी को स्वार्थ को निमित नै जय कृस्ण गोएत मार्फत भारतले फैलाएको रोग हो/ नेपाल भित्र भारत परस्त नीतिको नेताको बिरोध चरम अबस्थामा पुगेकोले तराईको बाकि नदि हरु कब्जामा लिन गारो हुने भएकोले गिरिजा बात ४०लाख् आप्रबाशिलाई नागरिकता दिन लगाएर संघियेताको नाम मा भारत् ले कसै गरि भए पनि तराईको जल सम्पदा आफ्नो हातमा पार्न फैलाएको रोग हो/

तराईमा जल सम्पदा बाहेक तेल सम्पदा पनि भएको देखिन्छ/ हेर्नुस गुगले मा गएर the oil factor: texana in nepal”. बिस्वास छ आँखामा आँसु आउने छ/

मन परे हरियो, नपरे रातो 0  0

ती कुतत्त्वहरूले आज फेरि स्थान पाउनुलाई पनि माओवादीलाई ‘दोष’ दिनु तपाईंको अल्पज्ञान भन्छु म । समानुपातिकजस्ता उदार नीतिका कारण आज उनीहरूले पुन: स्थान पाए । तर उनीहरू परिवर्तन भएर यो मौकाको सदुपयोग गर्नुपर्नेमा दुरुपयोग गरेर लोकतन्त्रको औचित्यलाई समाप्त पार्ने असफल प्रयासमा लागेका छन् । म त भन्छु आफ्ना विरोधीहरूलाई समेत स्थान दिनु माओवादीको उदारता हो, तर यसको पनि गलत फाइदा उठाउनेहरूलाई अब भने रछ्यानमा मिल्काउनैपर्छ ।

मन परे हरियो, नपरे रातो 3  0

राणाहरूका विरुद्ध बिगुल फुक्ने कांग्रेसमात्र किन ? नेपाल एकीकरण गरेर नेपाललाई मूर्तरूप दिने बडामहाराजाधिराज पनि आज ओझेलमा परेका छन् । यो प्रश्नको जवाफ मार्क्सको सिद्धान्त “कतै सफल भय कतै भयनन्, त्यो मार्क्स मा होइन लागु गर्ने खुबी मा भर पर्ने कुरा हो” भन्ने तपाईंको कथनबाट पाउन सकिन्छ ।

तपाईंको नजरमा कुन नेता राम्रो वा नराम्रो भन्ने कुरा तपाईंको व्यक्तिगत विचार हो । तर बडामहाराजाधिराज, वीपी, मदनभण्डारीलाई मन नपराउनेहरू भेटिन गाह्रै पर्ला । हुन त बडामहाराजाधिराजलाई एकीकरण गर्यो भनेर अनेकथरि तर्कले गालीमात्र होइन, उनको शालीकसमेत माओवादीका केही भातृसंगठनले तोड्फोड् गरेको हामीले देखेकै हौं । हुन त यस्तो आरोप लगाउनेहरूको कुरा सुन्ने हो भने गलत मानिहाल्न सकिन्न । तरपनि हामीलाई चार वर्ण छत्तिस जातको फुलबारी ‘नेपाल’ दिने उनको देनलाई हामीले कहिल्यै कहिल्यै बिर्सनुहुन्न । हुन त यो मुद्दालाई प्रष्ट पार्न नसक्नुमा माओवादीको दोषलाई नकार्न मिल्दैन । तर अहिले आएर माओवादीले यसलाई अर्कै तरीकाले परिभाषित गर्ने कोशिस गर्दैछ । के ठीक लाग्ने कुरा पनि छ, भने अझै पनि स्पष्ट खाका प्रस्तुत भएको देखिँदैन । हालै थारुहरूले माओवादीले गरेको थरुहट गणराज्य घोषणाको विरोध यसैको उदाहरण हो । तर यसै कुरालाई आधार बनाएर र जातीय(?) राज्यको एकोहोरो अन्धविरोध गर्नु परिवर्तनलाई स्वीकार गर्न नसक्ने ल्याकत नहुनु हो । विखण्डनको हाउगुजीले मात्र परिवर्तनकारीहरूको उद्देश्यलाई डगमगाउन सक्दैन । यस्ता कुराको समाधानका लागि लागि छलफल र वहस हुनु अत्यावश्यक छ ।

माओवादीको जनयुद्धमाथि प्रश्न उठाउन कमसेकम कृष्णजीलाई नसुहाउने हो । गिरीजा, देउवा, खुमबहादुर, गोविन्द, विजयकुमार, जयप्रकाश, चिरञ्जिवी, खड्ग, रामशरण आदि जस्ता नैतिकरूपले पतित र भ्रष्टहरूको हालिमुहाली रहेको अवस्थामा माओवादीको माग सम्बोधन भएन, हुने कुरा पनि थिएन । यिनै कारणले पनि १५ वर्षको जनयुद्धको औचित्यलाई जनताले संविधान सभाको चुनावबाट अनुमोदन गरेका हुन् ।

सैनिक सर्वोच्चता रहेको पञ्चायती व्यवस्थलाई कांग्रेस र एमालेले सिध्याए । तर ‘प्रजा’तन्त्र प्राप्तिपछि पनि सैनिक सर्वोच्चता, जुन राजाकै सर्वोच्चता थियो, कायमै रह्यो । यसलाई तोड्ने जमर्को कांग्रेस र एमालेको विरोधका बावजूद माओवादीबाटै भएको हो र अन्नत: सफल पनि भयो । यसैबाट कतिपय भ्रष्टहरू दुलो पसेका छन्, जुन सह्रानीय छ । तर भारतबाट मलजल गरिएका गिरीजाहरूको ‘बेबीकिंग’को सपना पनि साकार नहुँदा उनीहरूले छोटेराजालाई जन्माए, जो तात्विकरूपमा पूर्वराजाहरूभन्दा फरक छैन । दशकौं लगाएर ध्यस्त पारिएका निरंकुशताका धरोहरका स्थानमा त्यस्तै खाले नयाँ संरचनाको निर्माण हुने कुचेष्टा भइरहेको छ । राष्ट्रपतिको कदमले नयाँ निरंकुशतारूपी संरचनाको शिलान्यास गर्यो । के यो सानो कुरा हो कृष्णजी ? त्यसैले यो संरचनाले पूर्णता पाउनुअगावै यसलाई भत्काउनैपर्छ ।

कृष्णजी, शान्तिसँग बाँच्न पाउनुपर्छ भन्ने कुरा कसैको दुइमत हुने कुरै भएन । तर शान्ति चाहियो भन्दै आफ्नो अधिकारै खोसेको टुलुटुलु हेरिबस्नु पनि त भएन नि । सामन्त, नोकरशाही र भ्रष्टहरूको कट्टु सफा गरेको पानी पिउनुमा शान्ति पाउनुहुन्छ भने मेरो भन्नु केही छैन ।

मन परे हरियो, नपरे रातो 0  1