मेरो Tweet

  • धन्दा नमान्नुस् एक हप्ता पृथ्वी अँध्यारो हुँदैन तर यो हल्ला कहाँबाट फैलियो? :: Pahilopost http://t.co/0uEuCeFCB2 via

User Stat

Users Online.

Except where otherwise noted, this site is licensed under a Creative Commons Attribution 2.5 License.
eXTReMe Tracker

नेपाल संवत् नयाँ वर्षको शुभकामना

NewYear 1135 (10)
नेपाल संवतको नयाँ वर्ष ११३५ शुक्रबारदेखि सुरु भयो। हरेक वर्ष झैँ यसपालि पनि विभिन्न सांस्कृतिक कार्यक्रम गर्दै नयाँ वर्ष मनाइयो। हेरौँ केही फोटो
Continue reading नेपाल संवत् नयाँ वर्षको शुभकामना

महालक्ष्मी ?

unnamed (1) दिपावलीका दिन महालक्ष्मीको पूजा गरिन्छ। महालक्ष्मी देवी भन्ने बित्तिकै पोस्टरहरुमा देखिने एउटा चित्र मनमा आउँछ। धेरै भयो त्यस्ता फोटो देखेको, को होलान् कुन्नि लक्ष्मीको त्यस्तो रुप कल्पना गर्ने।

अस्ति एउटा नेपाली भित्तेपात्रोमा भने महालक्ष्मीको गजबको रुप देखेँ। श्रीशक्ति समूहद्वारा प्रकाशित यो वर्षको भित्तेपात्रोमा अरु पनि देवी देवताका पेन्टिङको चित्र छ। पेन्टिङ गर्ने कलाकारको नाम भने त्यसमा देखिनँ। Continue reading महालक्ष्मी ?

लक्ष्मीपूजामा काठमाडौँ !

1-IMG_6544-001
यसपालि विद्युत प्राधिकरणले खबरदार झिलिमिली बत्ती बाल्लास्, लाइन काटिदिउँला भनेर धम्क्याउने शैलिको सूचना गोरखापत्रमा छापे पनि काठमाडौँवासीले त्यसलाई बाल दिएनन्। लक्ष्मीपूजामा लोडसेडिङ नभएको ठाउँमा गजबले अघिपछि जस्तै बत्ती बल्यो। Continue reading लक्ष्मीपूजामा काठमाडौँ !

रिसोर्टमा सहमति नभएपछि सिस्नुपानीमा देउसी खेल्न आएका शीर्ष नेताहरु

काग तिहार र कुकुर तिहारका दिन निर्णायक वार्ता गर्ने निधो गरेका थिए प्रमुख तीन दलले। काग तिहारमा सबै काग झैँ बाठा भए कि? कुकुर तिहारमा कुकुर झैँ जुधे कि के गरे, थाहा भएन गोप्य बैठक भएकोले। थाहा यति भयो – कुरा मिलेन। कुरा समेत गर्न मानेनन् शीर्ष नेताहरुले पत्रकारसँग। बैठकमा भएका दुई जना नेता भने गोकर्ण रिसोर्टबाट कमलादीमा सिस्नुपानी खान आए। सिस्नुपानी नेपालले आयोजना गरेको देउसी भैलो कार्यक्रममा सत्यमोहन जोशी भट्याउँथे, केपी ओली र रामचन्द्र पौडेल हात उठाई उठाई ‘देउसी रे’ भन्दै थिए। दर्शकहरु हाँस्दाहाँस्दा थाके। भिडियो हेर्नुस् त। Continue reading रिसोर्टमा सहमति नभएपछि सिस्नुपानीमा देउसी खेल्न आएका शीर्ष नेताहरु

नेताको अर्थतन्त्र : नेताले बाख्रा पाल्दा के हुन्छ?

-लेखनाथ काफ्ले/शिन्चु, ताइवान-

भर्खरै डा. बाबुरामले शुरु गरेको बाख्रापालनको काममा सहरका केहि मानिसहरुबाट चिसा प्रतिक्रियाहरू आए, “पुर्व प्रम भएर पनि बाख्रा पाल्ने रे”। यसलाई मानिसहरुको एउटा जमातले हाँसोमा उडाए, कसैले होच्याउने काम गरे, कसैले “ढिलै भए पनि बुद्धि फिरेको” प्रतिक्रिया दिए। के साँच्चै नेताले बाख्रा पाल्नु हुदैन? के नेताले आफ्नो आर्थिक उपार्जनको मेसोमेलो मिलाउनु हुदैन? के नेताले आफ्नो आर्थिक स्रोतको लागि भरपर्दो काम गर्नु पर्दैन?

अमेरिकामा अहिलेका बाराक ओबामा सहित जम्मा ४४ जना राष्ट्रपति भए। अमेरिकाका पहिला राष्ट्रपति जर्ज वाशिंगटन स्वयं एक किसान थिए, उनको बिशाल फलफूल बगैचा थियो। उनले सेनामा पनि लामो समय बिताए। जब उनको राष्ट्रपतिको दोश्रो कार्यकाल सकियो उनी फेरी आफ्नो पुरानो फलफूल बगैचामा मै फर्के, साथै डिस्टिलरीको नयाँ ब्यबसाय पनि शुरु गरे। त्यसैगरी जो जो राष्ट्रपति आफ्नो पदबाट मुक्त भए उनीहरु या त पुरानै पेसामा फर्के या त नयाँ काम सुरु गरे। त्यस्तै बेलायती भूतपूर्व प्रधानमन्त्री टोनी ब्ल्येरले याले विश्वविद्यालयमा पढाउछन र बिभिन्न पेसागत कार्यक्रमहरुमा बक्ताको रुपमा काम गर्छन। ९० मिनेटको प्रबचनको लागि २ लाख ५० हजार पाउण्ड लिने उनी अहिलेका संसारका सबैभन्दा महँगा बक्ता हुन्। हाम्रोमा भने नमरुञ्जेल पार्टी र सत्ताको कुर्ची छाड्न चाहदैन नेताहरु किनकी उनीहरुको राजनीति बाहेक अरु कुनै पेसा नै हुदैन। कति होलान हाम्रोमा मन्त्रि हुनु अघि कै पेसामा मन्त्रि पदबाट मुक्त हुनासाथ फर्किने ? Continue reading नेताको अर्थतन्त्र : नेताले बाख्रा पाल्दा के हुन्छ?

अन्नपूर्ण सर्किट हिम दुर्घटनामा यति धेरै क्षति यसकारण भयो

-नविन ढुंगाना-
NA2

  • हाम्रो भौगोलिक संरचना अनुसार जल तथा मौसम पूर्वानुमान महाशाखाले भविष्यवाणी गरिदिएन। पहाड र तराईमा जसरी हिमालमा घना पानी पर्दैन। पहाडमा पानी झार्ने बादलले हिमाली क्षेत्रमा बरफ बनेको पानी अर्थात हिउँ खसाल्ने हो। विभागले जानेर वा नजानेर उच्च हिमाली भेगमा हिमपातको सम्भावना औँल्याइ दिएन। अझ मनाङको थोरङ्गला क्षेत्र, मुस्ताङ, धौलागीरी, डोल्पा र मनास्लु क्षेत्रमा पर्न सक्ने हिउँको कल्पनै गरिदिएन।
  • फेरि हामी नेपाली माझ मौसम ख्याल गरेर हिँड्नु पर्छ भन्ने बानी कै विकास पनि भएको छैन। हामी कहाँ बस्छौँ ? कार्य क्षेत्र कहाँ हो ? त्यहाँको आजको वातावरण कस्तो हुन्छ ? सायदै हामीले ख्याल गरेर हिँडेका हुन्छौँ। त्यसैले हामी झरीमा रुझ्दै हिँडेका हुन्छौँ। चिसोमा टिसर्ट मात्रै लगाएर लुगलुग गर्दै दौडिरहेका हुन्छौँ, चर्को घाममा ज्याकेट, स्वीटर लगाएर खलखल पसिना बगाइरहेका हुन्छौँ। इन्टरनेट र प्रविधिको पहुँचमा भएकाहरुले पनि मौसमको ख्याल नगर्ने बानी हाम्रो अज्ञानता हो।
  • नेपाली सहयोगीले मौसम आंकलन गरी हाल्यो भने पनि पैसा तिरेको छु भन्दै केही पर्यटक जसरी पनि गन्तब्यमा लैजान दबाब दिन्छन्। फर्कन मान्दैन, अनि जितिन्छ भनेर मूर्ख बन्दै जोखिम मोल्नुको विकल्प रहन्न। परिणाम जित या मृत्यु जे पनि हुन सक्छ।
  • भदौको च्याउझैँ उम्रिएका ट्रेकिङ्ग एजेन्सीले आफ्ना नातेदार जो कोहीलाई पनि गाइड भनेर गोराको अगाडि लगाइदिन्छन्। भाषामा निपूण त हुन्छन् उनीहरु तर घोरेपानीबाट दिस इज एभरेष्ट भन्दै धौलागिरीलाई देखाई दिन्छन्। हातमा नक्सा छ, नक्साले धौलागिरीनै भन्छ तर गाइड सगरमाथा! खैरे जिल्ल। अब कल्पना गर्न पनि सकिन्न कि बिपदमा यस्ता गाइडले आफु र पर्यटकलाई कसरी जोगाउँछन्? एक हदसम्म मनाङ, थोरङ्गला र मुस्ताङमा यो समस्या पनि कारक बन्यो भने बिना नेपाली सहयोगी एक्लै पर्यटनमा निस्कने खासगरी इजरायली पर्यटक पनि विपद्‌मा फँसे।
  • नागरिक दैनिक बाहेक अरु कुनै पनि सञ्चार माध्यमले हुदहुदले नेपालमा पार्न सक्ने प्रभावबारे समाचारलाई प्राथमिकतामा राखेनन्। करिब तीन सय पचास भन्दा धेरै रेडियो, सयौँका संख्यामा रहेको अनलाइन पोर्टल, हजारौँ सानाठूला अखबार, दुई दर्जन हाराहारी टेलिभिजन कसैले पनि देशैभर पानी पर्छ भन्नुको अर्थ हिमाली भेगमा पनि हिउँ पर्न सक्छ भनेर अनुमान गरेनन्। सञ्चार माध्यमले भुले कि सेप्टेम्बर र अक्टोबर नेपालमा पदयात्राको समय हो। हजारौँ विदेशी पदयात्री नेपालमा छन्। उनीहरुसँगै सहयोगीका रुपमा लाखौँ नेपालीहरु हिमाली क्षेत्रमा पुग्छन् र आँधीको प्रभावले हिमपात भए उनीहरुलाई समस्या पर्छ। खासगरी विद्युतीय सञ्चार माध्याम रेडियो, टिभी, अनलाइनले ब्रेकिङ, फ्याल्स जस्ता तरिकाले सचेत पार्न सक्थे। मौसमविद्लाई स्टुडियोमा बोलाएर बहस गराउन सक्थे, हिमाली क्षेत्रका सुरक्षा निकाय तथा मौसम सम्बन्धी कार्यलयका कर्मचारीलाई सचेत बनाउन सक्थे। होटलमा रात बसेका पर्यटकलाई बिहान गन्तब्यतर्फ निस्कन रोक्न सक्थे। तर केही गर्न सकेनन्। पत्रकारिता चुक्यो। हिमालमा हुनेले सूचना नै पाएनन्। चुक्यो पनि यो हदसम्म कि घटनास्थलमा सेना बाहेक कुनै सञ्चार माध्यमका सम्बाददाता नै पुगेनन्।

Continue reading अन्नपूर्ण सर्किट हिम दुर्घटनामा यति धेरै क्षति यसकारण भयो

नागरिकता र राष्ट्रियता

-निष्प्रभ सजी-

 

  •  देशलाई मैले सोधिन, तर घरलाई सोधेको थिएँ ! “घरले भन्यो, कमाएर आइज, बरु मलाईनै बन्दगी राखेर जा, पसिनालाई पैसा बनाएर10726703_10152083859094364_2035121078_n पठा”। टीका लगाएर घरबाट बिदा हुँदा, आगन दुख्यो । पोखरा छोडेरे राजधानी उड्दा माछापुच्छ«े बल्झियो । देश छोडेर उडेको जहाज , मलेशिया जाने नेपालीको हुलले भरिएको थियो। लाग्यो म मात्र रहेनछु । झ्यालबाट तलहेरेँ । इट्टाका थुप्रा जस्ता देखिने भक्तपुरका घरहरू किन पहिलो चोटि यसरी प्रिय लागे।अहिले मलाई राष्ट्रियता र नागरिकता फरक हुन् भन्ने यथार्थबोध भएको छ । मलाई मेरो नागरिकतासँग तेति लगाव छैन । अझ भनौँ मलाई कुनै देशको नागरिकतासँग लगाव छैन । एउटा प्रक्रिया वा प्रणालीसँग जोडिएर आफ्नो समाजिक जिवनयापन गर्दा चाहिने एउटा परिचय पत्र हो नागरिकता । तर राष्ट्रियता त्यो होइन । कुनै पनि ब्यक्ति कुन देशको नागरिक हो भन्ने तथ्यले भन्दा मलाई त्यो ब्यक्ति कहाँ जन्मियो र उसले आफ्नो बाल्यकाल कहाँ गुजार्यो, र उ आफ्नो बाल्यकालसँग कति सचेत छ भन्ने कुराले बढी महत्व राख्दछ ।
  • तिन बर्षदेखि निर्णय लिन सकेको छैन, किनकि म मेरै देशमा भिसालगाएर पर्यटकको रुपमा जान चाहन्न । मलाई नेपाली पासपोर्ट र नागरिकता सँग भन्दा मलाई मेरो मनभित्रको राष्ट्रियता सँग बढी लगाव छ । म नेपाल जाँदा यदी प्रवेशाज्ञा चाहिने वातावरण हुन्छ भने, म कदापि अरु देशको नागरिक हुन स्वाकार्ने छैन । यसमा मेरो आफ्नै स्वार्थ छ, राष्ट्रियताको स्वार्थ।
  • राष्ट्रियता बोकेर मान्छे जब राष्ट्रभन्दा पर हुन्छ र उसको निधारमा प्रवासी नेपालीको ट्याग लाग्छ, उसकालागि राष्ट्रियता ऐठन भइदिन्छ । यो नेपालभित्रका नेपालीले पनि बुझ्नु जरुरी छ । कास्कीको मान्छे, अबसरका लागि नेपालगञ्ज पुगेको छ, दार्जलिङ पुगेको छ, तेस्तै नेपाली मलेशिया, बेलायत, जापान, अष्ट्रेलिया र अमेरिका जस्ता देशहरूमा पुगेको छ, तर उ आफ्नो राष्ट्र र राष्ट्रियताबाट पलायन भएको छैन।

Continue reading नागरिकता र राष्ट्रियता

किन घोषणा गरियो पोखरामा ‘छक्का निषेधित क्षेत्र’ ?

यौन अल्पसंख्यक भन्दै अधिकारका लागि जुर्मुराइरहेको बेला उनीहरुविरुद्ध अभियान पनि सुरु भएको छ। पोखरामा देशमै पहिलो ‘छक्का निषेधित क्षेत्र’ आइतबार घोषणा भएको छ। पोखराको बिपी चोकमा अवस्थित पराजुली मार्गलाई सुजनबाबु पौडेलको अगुवाईमा सम्पूर्ण टोलबासीको तर्फबाट यस्तो निर्णय गरिएको हो। निर्णयको बोधार्थ जिल्ला प्रशासन कार्यालयलाई समेत दिइएको छ।

वर्ल्ड बिकिनी डे भन्दै काठमाडौँको रत्नपार्कबाट तेस्रो लिङ्गीहरुले आगामी फेब्रुअरी १३ मा रत्नपार्क लगायत देशभर अर्धनग्न भएर प्रदर्शन गरेर विकृति सुरु गर्न लागेकोले यस्तो कदम चालिएको कास्कीका सिडिओलाई बुझाइएको ज्ञापन पत्रमा उल्लेख छ। Continue reading किन घोषणा गरियो पोखरामा ‘छक्का निषेधित क्षेत्र’ ?

किन खुइलिन्छ पुरुषको मात्र तालु !

talu तालुखुइले मान्छे भाग्यमानी, बुद्धिमानी अथवा दुवै, हुन्छ अथवा हुँदैन त्यो त विज्ञानले पत्ता लगाएको छैन, ज्योतिषलाई सोध्नु पर्छ। तर मान्छेको शरीरमा रौँ कसरी उम्रिन्छ, किन पातलो हुन्छ, र किन झर्छ भन्नेचाहिं करिब-करिब पत्ता लगाएको छ।

हाम्रो शरीरको हत्केला, पैताला र अरु केही अंगबाहेक अन्य भागको छालाको भित्री सतहको धेरै ठाउँमा कतै अत्यधिक बाक्ला र कतै पातला फोलिकल (Follicle) भन्ने एक प्रकारका नलीहरु हुन्छ। तिनीहरुको जरामा पछि रौँ को रुपमा बिकसित हुने थुप्रै कोषहरू हुन्छन। फोलिकलहरुको वोरिपरी मसिना रक्तनलीहरु (Blood Vessels) पनि हुन्छन्। रगतबाट आवश्यक पौष्टिकतत्व पाएपछि फोलिकल कोषहरू बृधि हुन्छन्। जब फोलिकलको भित्रि भाग नयाँ कोषहरूले भरिन्छ, पुराना कोषहरु बाहिर धकेलिन्छन्। त्यसरी धकेलिएर बाहिर निस्कनु भनेको नै रौँ उम्रिनु हो। Continue reading किन खुइलिन्छ पुरुषको मात्र तालु !

सार्वजनिक बसमा पाँच मिनेटको यात्रामा मैले जे भोगेँ

-समुद्रराज घिमिरे-

• पढ्दै गर्दा अगाडि एउटा दृश्य देखियो। मभन्दा अगाडिको सीटमा बसेको एक युवक छेउकी युवतीलाई चुम्मा खाने जमर्को गर्दै थियो। युवती उसको मुखलाई हातले प्रतिकार गर्दै थिइन्।

• युवतीले सम्हाल्न खोज्दाखोज्दै युवकको हिरोइज्म उम्ल्यो र यात्रुले समाउने डण्डीमा दुई हातले झुण्डिएर ड्राइभरलाई डबल किक बर्सायो। एउटा सिनेमाको सिनजस्तै भयो। कुट्ने एउटा, कुटाई खाने धेरै।

• बल्ल बल्ल युद्धविराम भएको, फेरि अर्को जगल्टे भिलेन चक्कु लिएर उठ्यो। भन्दै थियो, म यहीँ वनस्थलीको लोकल हो। मलाई पनि यसले लात्ती हान्यो। म यसलाई यहीँ छुरी रोप्छु।

• भिक्षुले भने, बाहिर गिदीमा मात्र रटाइएको शिक्षाले यी यस्तो हालत गर्छ। तपाईँ नि लाग्छ होला। यिनीहरूले थोरै भने नि पढेका होलान्। तर, बुझेर मात्र के गर्नु खोई मनको व्यवहार!’
Continue reading सार्वजनिक बसमा पाँच मिनेटको यात्रामा मैले जे भोगेँ